45ΧΡΟΝΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΩΤΗΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΕΗ!

Παρασκευή Παρασκευή, Μαρτίου 25, 2011

Ορίστε πως έγινε η κοινωνία μας,ορίστε...

topika_66.jpg
24/03/11 - Είναι οι μεγάλες ανθρώπινες τραγωδίες που σκέφτεσαι ότι διαμορφώνουν μια άλλη κοινωνία. Ένας πατέρας δεν το άντεξε το βάρος των χρεών και αποφάσισε να δώσει ένα τέλος:
Ζήτησε από τον αστυνομικό να τον σκοτώσει γιατί ο ίδιος πίστευε ότι δεν τα είχε καταφέρει! Ναι, είναι μια απίστευτη τραγωδία στο Ηράκλειο με θύμα έναν 45χρονο εκπαιδευτικό που ξεψύχησε λίγη ώρα μετά που κάρφωσε ένα μαχαίρι στην καρδιά του.
Ο 45χρονος ενώ ψυχορραγούσε παρακάλεσε τον αστυνομικό να τον λυτρώσει, αφού τα χρέη και τα οκογενειακά προβλήματα που είχε τον “έπνιγαν”. Ο αυτόχειρας, σύμφωνα με πληροφορίες, μεγάλωνε μόνος τα δύο του παιδιά μετά που τους εγκατέλειψε η σύζυγός του, ενώ το τελευταίο διάστημα είχε μείνει χωρίς δουλειά και οι δόσεις του δανείου που είχε πάρει “έτρεχαν”.
Η αποκάλυψη της χθεσινής αυτοκτονίας ενός 45χρονου Ηρακλειώτη εκπαιδευτικού συγκλόνισε ακόμη και τους αστυνομικούς που έχουν δει δεκάδες περιπτώσεις . Το φορτίο βαρύ για έναν πατέρα που προσπαθούσε να μη στερήσει τίποτα στην οικογένειά του.
Το άγχος για την ανατροφή των παιδιών του σε συνδυασμό με το γεγονός ότι σταμάτησε να εργάζεται επιδείνωσαν την κακή ψυχολογία που είχε. Τα χρέη «έτρεχαν», όμως εκείνος δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει στις οικονομικές υποχρεώσεις που είχε μετά από την κατασκευή ενός σπιτιού που απέκτησε σε προάστιο του Ηρακλείου.
Επέλεξε να δώσει τέλος στη ζωή του με φρικτό τρόπο. Κλείστηκε στο υπνοδωμάτιό του, κλείδωσε την πόρτα για να μην μπορέσει κανείς να αποτρέψει τα σχέδιά του και κάρφωσε με δύναμη ένα κουζινομάχαιρο στην καρδιά. Το τελευταίο άτομο με το οποίο συνομίλησε ήταν μία συγγενής του. Της τηλεφώνησε λέγοντάς της «πως εδώ τελειώνουν όλα γι αυτόν».
Η γυναίκα έντρομη τηλεφώ- νησε στις Αρχές αναφέροντας τη στιχομυθία με το συγγενή της, δίνοντας τα ακριβή στοιχεία και τη διεύθυνση κατοικίας. Οι αστυνομικοί που έφτασαν στο σπίτι του προσπάθησαν να μπουν στο υπνοδωμάτιο αλλά βρήκαν την πόρτα κλειδωμένη. Όταν την έσπασαν, βρήκαν τον 45χρονο μέσα σε μία λίμνη αίματος. Ήταν ακόμη ζωντανός και πρόλαβε μονάχα να ψελλίσει στον αστυνομικό που τον είδε πρώτος, την τελευταία του επιθυμία.
Φέρεται να τον παρακάλεσε να τον «τελειώσει», γιατί εκείνος δεν τα είχε καταφέρει. Το υπνοδωμάτιο ήταν γεμάτο αίμα και δίπλα στον αυτόχειρα το κουζινομάχαιρο με τη ξύλινη λαβή, το οποίο χρησιμοποίησε για να βάλει τέρμα στη ζωή του. Έξω στην αυλή του σπιτιού του, καθισμένη σε μία καρέκλα η χαροκαμένη μητέρα του έκλαιγε με λυγμούς για το παιδί της. Ο 45χρονος μεταφέρθηκε σε σύντομο χρόνο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου όπου και άφησε την τελευταία του πνοή.

“Ανεξάρτητη Κρήτη”: Μια σκοτεινή ανθελληνική συνωμοσία σε εξέλιξη

Τρίτη Τρίτη, Μαρτίου 22, 2011

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, κυρίως στον χώρο του διαδικτύου, με αφορμή μερικά γεγονότα άρχισε να ανακινείται ένα θέμα με όρους, όπως Κρητική σημαία, Κρητική Πολιτεία, Αυτόνομη Κρήτη και Ανεξάρτητη Κρήτη ή Λαϊκή Δημοκρατία της Κρήτης, που στους περισσότερους και μη έχοντες γνώση του θέματος, προκαλεί συναισθήματα εκπλήξεως, αμηχανίας, αλλά και θυμού…

Συκοφαντίες

Τετάρτη Τετάρτη, Φεβρουαρίου 09, 2011


Η Χρυσή Αυγή Ηρακλειου θέλει να "ευχαριστήσει" την οργάνωση "κίνηση ενωμένοι ενάντια στον ρατσισμό και την φασιστική απειλή" για την αναφορά της στο πρόσωπο μας με μεγάλες πολύχρωμες αφίσες υψηλής ποιότητας ως προς την εκτύπωση και το χαρτί στο κέντρο του Ηρακλειου.(Αλήθεια, που βρίσκετε τόσα λεφτά; )
Σας ενημερώνουμε με τη σειρά μας ότι δε φεύγουμε από πουθενά, ούτε τον Άγιο Παντελεήμονα ούτε από το Ηράκλειο, την ίδια μας την πόλη.
Τυχαίο που την ίδια μέρα που κολλήσατε της αφίσες, το πρωί δεν υπήρχε ούτε μια?... Δεν είμαστε μπαμπούλες να κυκλοφορούμε τη νύχτα, ορίστε οι Έλληνες πολίτες που  νομίζετε πως έχετε στο πλευρό σας. Όταν ένας πολίτης σας φτύνει στα μούτρα... λυπάμαι, το παιχνίδι το έχετε χάσει. Έτσι δεν έγινε και με τα φυλλάδια που μοίραζαν τα φιλαράκια σας για την εργατική αλληλεγγύη και τις λοιπές βλακώδες ουτοπίες του εγκεφαλου σας; ... Για εχθές μιλάω, εχθές το απόγεμα...
Η απάντηση μας μονο ειρωνική μπορεί να είναι, σας έχουμε γραμμένους, μας φτάνει που αγωνιζόμαστε εμείς, όσοι δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας.

Κινέζοι στο Λιμάνι...

Τρίτη Τρίτη, Ιανουαρίου 25, 2011


Σας παραθέτουμε αυτούσιο το κείμενο από την εφημερίδα τόλμη.
Ρωτάτε εμάς; Κάτω τα ξερα σας από το λιμάνι του νησιού μας!
Πολιτικοί και υπεύθυνοι του ΟΛΗ προσέξτε σοβαρά τι θα κάνετε και τι θα σκεφτείτε να κάνετε, ο τόπος μας ανήκει, ο τόπος είναι του Ηρακλειώτη!
Στο Ηράκλειο θα βρεθεί σήμερα το πρωί αντιπροσωπία Κινέζων, προκειμένου να συζητήσουν το θέμα της παροχής νερού στο λιμάνι του Ηρακλείου, με τις φήμες να έχουν φουντώσει ότι οι Κινέζοι έρχονται γιατί... λοξοκοιτούν και το ενδεχόμενο απόκτησής του.
Παρά το γεγονός ότι η επίσημη τοποθέτηση από την πλευρά του Οργανισμού Λιμένος Ηρακλείου είναι ότι οι Κινέζοι έρχονται για να συζητήσουν από κοντά την προοπτική συνεργασίας πάνω στον τομέα του συστήματος παροχής του νερού στο λιμάνι, τα τελευταία 24ωρα έχει αναπτυχθεί πολύ έντονα η φημολογία ότι οι Κινέζοι, έχουν στην ατζέντα τους, το ενδεχόμενο απόκτησης του λιμανιού, με στόχο την εκμετάλλευσή του με πληροφορίες άγνωστης προέλευσης.
Αυτό που επισημαίνουν κύκλοι του ΟΛΗ και που συζητείται έντονα είναι ότι μπορεί η κινέζικη αντιπροσωπία να έρχεται για τα συστήματα παροχής του νερού, όμως όλοι περιμένουν να δουν τις προθέσεις των Κινέζων και το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα γίνει η συζήτηση μαζί τους.
Από τη μια μεριά οι εργαζόμενοι στο λιμάνι του Ηρακλείου δηλώνουν ότι παρακολουθούν με πολλή αγωνία τις όποιες εξελίξεις, αφού από αυτές εξαρτάται και το μέλλον τους στο λιμάνι, ενώ από την άλλη μεριά υπάρχει και ο Δήμος Ηρακλείου, η αντίδραση του οποίου θεωρείται σίγουρη, αν και εφόσον διαπιστωθεί από την πλευρά της δημοτικής Αρχής ότι πλήττονται τα συμφέροντά της. Ήδη ο δήμαρχος Γιάννης Κουράκης με δήλωσή του εξέφρασε την αντίθεσή του στην περίπτωση παραχώρησης του λιμανιού.
Και οι δύο αυτές πλευρές, μαζί φυσικά και με τον άμεσα εμπλεκόμενο οργανισμό, τον ΟΛΗ, εξετάζουν με προσοχή όλα τα ενδεχόμενα και περιμένουν τις εξελίξεις.

Alex

Κυριακή Κυριακή, Δεκεμβρίου 19, 2010

Αφού πλέον πέρασε ο καιρός και ηρέμησαν τα πράγματα, θεώρησα αυτή ως τη κατάλληλη στιγμή για να γράψω το παρόν κείμενο.
Ήταν τότε, στη πορεία του Αλέξη Γρηγοροπουλου, ένα παιδί που ξεψύχησε έτσι άδικα από τη σφαίρα ενός αστυνομικού, ο οποιος ήρθε αντιμέτωπος με την δικαιοσύνη (τη λεγομενη...) . Η οργή από τους συνομηλικους ήταν δικαιολογημένη ζώντας την καταπίεση που υφίσταται η νέα γενιά σήμερα... Μέχρι εκεί.
Ήταν ένα πρωινό που θέλησα να πάω μια βόλτα στη πόλη του Ηρακλειου με τον φίλο μου, έτυχε να περάσουμε μπροστά από την πορεία και να κοιτάξουμε τους λεγόμενους επαναστάτες (ραστα, μπίχλα, ραβίνοι, αριστεριστές και γνωστες αντί-φά-τσες) του ηρακλειου. Σε μια στιγμή αφού η πορεία προστατευόταν από αστυνομικούς ακούμε μια φωνή από έναν κουκουλοφόρο (!!!) εντός τις πορείας να μας φωνάζει, φώναζε επίμονα και έλεγε να προσέξουμε, ξέρεις τις φάτσες μας και να κρυφτούμε, σε κλάσματα δευτερολέπτου άρχισαν από πίσω του να φωνάζουν αυτοί είναι χρυσαυγίτες' και λοιπούς χαρακτηρισμούς, με την αστυνομία να μας παρακαλεί να αποχωρήσουμε για να μην δημιουργηθούν επεισόδια...
Εγώ απευθύνομαι σε εσάς, εσάς που ήρθα μοναχος μου μπροστά σας και ζήτησα το λόγο, τι φοβηθήκατε Εμενα και άλλον ένα; Δε μου φάνηκε παράξενο, ένα μάτσο φλώροι είστε που ζείτε με τα λεφτά του μπαμπά και της μαμάς, αμφιβάλλω αν δουλέψατε ποτε στη ζωή σας. Εσείς που πετούσατε πέτρες στο εργατικό κέντρο και σπάγατε αυτοκίνητα και ξένες περιουσιες, όλα αυτά για τον 'Alex';. Σίγουρα θα ντρέπεται για εσάς, όπως και ο υπόλοιπος ελληνικός λαός(κάτι που απαρνιέστε). Δεν έχετε θέση στη κοινωνία μας. Το παιδί είναι απλά η αφορμή, εσείς  θέλετε μοναχα να τα spate, έχετε πρόβλημα με τον νομο, έχετε πρόβλημα με τι στολή του αστυνόμου, με ότι δήποτε δε σας δίνει το δικαίωμα να τα διαλύεται όλα. Μάθετε λοιπών ότι υπάρχουν και σχολες πυγμαχίας, μπορείτε να πάτε εκεί μέσα να εκτονώνεστε. Δόξα το Theo υπάρχουν αρκετές στο Ηράκλειο...
Κρατήστε το Ηράκλειο καθαρό, τα άναρχο κομμούνια πίσω στα γεμάτα πρέζα στέκια τους.

1η Δεκεμβρίου 1913: Η ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα

Τετάρτη Τετάρτη, Δεκεμβρίου 01, 2010

kriti2Κατά την επανάσταση του 1821-1830 οι Κρήτες αγωνίστηκαν σκληρά, όπως και οι λοιποί Έλληνες, εν τούτοις είδαν με πόνο απερίγραπτο να μην συμπεριλαμβάνονται στα όρια του ελεύθερου κράτους, όπως αυτά καθορίστηκαν από το πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830.
Και αυτό γιατί έτσι θέλησε η ευρωπαϊκή διπλωματία και κυρίως η Αγγλία. Η αγγλική εξωτερική πολιτική δεν μπορούσε να σκεφτεί ότι κάποια στιγμή δεν ήταν εύκολο γι’ αυτήν, ή ακόμη χειρότερο, αδύνατο, να χρησιμοποιεί ο στόλος της το λιμάνι της Σούδας. Ο στόχος αυτός συνδυαζόταν με το έτερο δόγμα της ακεραιότητας της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ως ανάχωμα στην πάγια επιδίωξη της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής, ήδη από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου, της καθόδου δηλαδή της Ρωσίας στη ζεστή θάλασσα, το Αιγαίο...

Και δεν εναντιώθηκε μόνο το 1830 η ευρωπαϊκή διπλωματία στην ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, αλλά πάντοτε όταν οι Κρήτες επαναστατούσαν κατά της τουρκικής κυριαρχίας για τον ίδιο σκοπό. Τούτο έγινε το 1841, το 1858, στη γιγαντομαχία του 1866-1868, το 1878, το 1889. Παράλληλα η προπαγάνδα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων προσπάθησε να καλλιεργήσει στους Κρήτες, κυρίως στους εξέχοντες, μίαν αντίληψη αυτονομίας και ανεξαρτησίας από την υπόλοιπη Ελλάδα. Αντίληψη που βρήκε ευήκοα ώτα και που δημιούργησε πολλά προβλήματα κατά την επανάσταση του 1866. Στην πλειονότητά τους όμως οι Κρήτες απέκρουσαν μια τέτοια λύση.
Την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα το κρητικό ζήτημα αποκτά οξύτητα εξαιτίας του «Ανατολικού Ζητήματος». Η Αγγλία θεωρεί την Κρήτη εκ των ων ουκ άνευ για την θαλάσσια οδό προς τις Ινδίες.
Το 1895 ξεκινά μία νέα επανάσταση, η λεγόμενη μεταπολιτευτική με επικεφαλής τον Μανούσο Κούνδουρο. Ο Κούνδουρος γνωρίζοντας τις διπλωματικές επιδιώξεις των Μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων θεωρούσε την αυτονομία της Κρήτης ως πρώτο βήμα για την ένωση της με την Ελλάδα.
Η ελληνική εξωτερική πολιτική ήταν αντίθετη σε κάθε αυτονομιστική κίνηση, γιατί πίστευε ότι υπήρχε ο κίνδυνος να περιέλθει η Κρήτη σε κάποια ξένη δύναμη, οπότε θα χανόταν οριστικά για την Ελλάδα.
Οι Τούρκοι προέβησαν σε σφαγές και βιαιότητες που προκάλεσαν την επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων. Τελικά επεβλήθη νέος Οργανισμός που έγινε αποδεκτός από την επαναστατική επιτροπή.Η Τουρκική διοίκηση όμως αμέσως άρχισε να υπονομεύει το νέον Οργανισμό με φόνους και βιοπραγίες.
Οι Μεγάλες Δυνάμεις από την άλλη μεριά προσπαθούν να αποτρέψουν την επέκταση των ταραχών και η ελληνική κυβέρνηση από την άλλη στέλνει πολεμικά πλοία υπό την αρχηγία του πρίγκιπα Γεωργίου για να εμποδίσουν τη μεταφορά του τουρκικού στρατού στο νησί. Την 1η Φεβρουαρίου 1987 φτάνει στην Κρήτη ο συνταγματάρχης Τιμολέων Βάσσος, ο οποίος στο όνομα του βασιλιά της Ελλάδας Γεωργίου του Α’ καταλαμβάνει την Κρήτη και κηρύσσει την Ένωσή της με την Ελλάδα.
Σκληρές μάχες διεξάγονται. Η Κρήτη και πάλι στα όπλα για την ελευθερία της. Τα πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων χωρίς οίκτο κανονιοβολούν ανελέητα στις 7 Φεβρουαρίου 1897 το επαναστατικό στρατόπεδο που είχε οργανώσει ο Ελευθέριος Βενιζέλος στο ακρωτήρι Χανίων. Πράξη που ξεσήκωσε την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη υπέρ των Κρητών.
Το Μάρτιο του 1897 οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις αποβιβάζουν στη μεγαλόνησο στρατό και την καταλαμβάνουν. Στα Χανιά οι Ιταλοί στο Ρέθυμνο οι Ρώσοι στο Ηράκλειο οι Άγγλοι και στο Λασίθι οι Γάλλοι. Προτείνουν δε ως λύση την αυτονομία της Κρήτης υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου. Πρόταση που οι Κρήτες δεν αποδέχτηκαν καταρχήν όπως και η ελληνική κυβέρνηση.Ο ατυχής όμως για την Ελλάδα ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 (8 Απριλίου – 8 Μαΐου) αναγκάζει την Ελλάδα να ανακαλέσει τις δυνάμεις της από την Κρήτη.
Οι Κρήτες βλέπουν και πάλι το όνειρό τους για την Ένωση να σβήνει. Μετά από τρεις συνελεύσεις – Αρμένοι Αποκορώνου, Αρχάνες και Μελιδόνι Μυλοποτάμου 16 Οκτωβρίου 1897 – αποδέχονται τη λύση της αυτονομίας που προτείνουν οι Ευρωπαίοι.
Στις 9 Δεκεμβρίου 1898 αποβιβάζεται στο νησί ο ύπατος αρμοστής των Δυνάμεων, πρίγκιπας Γεώργιος, δευτερότοκος υιός του βασιλιά Γεωργίου.Οι Κρήτες τον υποδέχονται με άκρατο ενθουσιασμό και εκλαμβάνουν την παρουσία του στο νησί ως έναν αρραβώνα για την Ένωση. Πολύ γρήγορα όμως οι ελπίδες τους διαψεύδονται. Οι Δυνάμεις ούτε για μια στιγμή δεν αφήνουν περιθώρια για μία τέτοια λύση και στην επίσημη διακοίνωσή τους στο αίτημα του πρίγκιπα για Ένωση δηλώνουν ότι αυτό είναι αδύνατο (Φεβρουάριος 1901).
Ο Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος διαφώνησε με την πολιτική που ακολουθούσε ο πρίγκιπας για να επιτευχθεί η ένωση. Ο πρίγκιπας στήριζε τις ελπίδες του στους συγγενικούς δεσμούς που είχε με τους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης. Αντίθετα ο Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος είχε την άποψη ότι η πορεία προς την Ένωση έπρεπε να είναι σταδιακή. Είχε την απόλυτη βεβαιότητα ότι η άμεση επίτευξη της ένωσης ήταν αδύνατη, διότι γνώριζε ποιες ήταν οι μακροπρόθεσμες επιδιώξεις των δυνάμεων. Πίστευε και υποστήριζε ότι έπρεπε πρώτα να ολοκληρωθεί η αυτονομία. Να αποκτήσει η Κρήτη δικιά της πολιτοφυλακή. Να απαλλαγεί από τα ξένα στρατεύματα και να εκλέγει ο κρητικός λαός τον κυβερνήτη του.
Ο Βενιζέλος απολύθηκε από την Κρητική Κυβέρνηση (Μάρτιος 1901) και συκοφαντήθηκε στην Κρήτη και στην Ελλάδα ότι είναι ανθενωτικός και ότι επιθυμεί η Κρήτη να ανακηρυχθεί σε ηγεμονία.Η οξύτατη αυτή πολιτική κρίση οδήγησε τελικά σε ένοπλο αγώνα, στο κίνημα του Θερίσου, 10 Μαρτίου 1905.
Ο ένοπλος αγώνας κράτησε ως το Νοέμβριο του 1905. Οι Δυνάμεις χορήγησαν αμνηστία και δέχτηκαν να κατέλθει στην Κρήτη μία επιτροπή να ερευνήσει επιτόπου την κατάσταση και να προτείνει λύσεις. Η επιτροπή στις 30 Μαρτίου 1906 υποβάλλει στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις την έκθεσή της στην οποία μεταξύ των άλλων σημειώνει … το μόνο φάρμακο στην επικίνδυνη σημερινή κατάσταση είναι η ένωση της Κρήτης με το βασίλειο της Ελλάδος …
Παράλληλα αναγνωρίστηκε στο βασιλιά της Ελλάδας το δικαίωμα να προτείνει αυτός στις Δυνάμεις τον ύπατο αρμοστή.
Ύπατος αρμοστής διορίστηκε ο έμπειρος και μετριοπαθής πολιτικός Αλέξανδρος Ζαΐμης, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του το Σεπτέμβριο του 1906.
Προηγουμένως η Συντακτική Συνέλευση που προήλθε από τις εκλογές του Μαΐου 1906 είχε κηρύξεις και αυτή την Ένωση της Κρήτης.
Τον Ιούλιο του 1908 άρχισε η αποχώρηση των ξένων στρατιωτικών αγημάτων με προοπτική να ολοκληρωθεί μετά από ένα έτος. Παράλληλα είχε οργανωθεί η κρητική πολιτοφυλακή. Έτσι σιγά – σιγά το αυτόνομο καθεστώς της Κρήτης αποδεσμευόταν από τον έλεγχο των Μεγάλων Δυνάμεων, πράγμα που προοιωνιζόταν ότι ο κρητικός λαός, όταν η συγκυρία θα ήταν ευνοϊκή θα μπορούσε να επιβάλει τη θέλησή του.
Τον Ιούνιο του 1908 ξεσπά στην Μακεδονία το κίνημα των Νεοτούρκων. Ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει το Τουρκικό Σύνταγμα. Οι υπόδουλοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία λαοί πανηγύρισαν διότι πίστεψαν ότι αρχίζει γι’ αυτούς μια νέα ελπιδοφόρα περίοδος.Η Βουλγαρία έσπευσε να ανακηρύξει την ανεξαρτησία της από την τουρκική επικυριαρχία και η Αυστρία να προσαρτήσει τις επαρχίες Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Οι Κρήτες απογοητευμένοι από την παρελκυστική πολιτική των Δυνάμεων θεώρησαν την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά το κίνημα των Νεοτούρκων ως μία κατάλληλη ευκαιρία να κηρύξουν την Ένωση.Έτσι στις 24 Σεπτεμβρίου 1908 η Κυβέρνηση της Κρήτης εξέδωσε ψήφισμα με το οποίο κήρυξε την ένωση της Κρήτης.Παράλληλα την ίδια ημέρα έγιναν συλλαλητήρια στα Χανιά και στις άλλες κρητικές πόλεις καθώς και σε όλους τους Δήμους της Κρήτης κατά τα οποία ο λαός κηρύσσει την ανεξαρτησία της Κρήτης και την ένωσή της με την Ελλάδα.Παράλληλα την ίδια ημέρα έγιναν συλλαλητήρια στα Χανιά και στις άλλες κρητικές πόλεις καθώς και σε όλους τους Δήμους της Κρήτης κατά τα οποία ο λαός κηρύσσει την ανεξαρτησία της Κρήτης και την ένωσή της με την Ελλάδα.
Οι Νεότουρκοι όμως αντέδρασαν δυναμικά, επιθυμώντας την πρώτη διπλωματική επιτυχία τους, εκτιμώντας ότι ούτε οι Δυνάμεις επιθυμούσαν διακαώς την Ένωση. Έτσι οι Δυνάμεις στη διακοίνωσή τους προς την Τουρκία τον Ιανουάριο του 1909 υπογράμμιζαν ότι για να πραγματοποιηθεί η Ένωση απαιτείται πάντοτε η σύμφωνη γνώμη της Πύλης.
Τον Ιούλιο του 1909 φεύγει από την Κρήτη και ο τελευταίος ευρωπαίος στρατιώτης. Η ευρωπαϊκή αυτή χειρονομία, στην ουσία της συμβολική, αναπτέρωσε το ηθικό των Κρητών.
Δυστυχώς η διεθνής συγκυρία και η πλήρης αδυναμία της Ελλάδας να επιβάλει τη θέλησή της δεν ευνοούσαν την ενωτική λύση. Τον επόμενο μήνα, 4 Αυγούστου 1909, οι Δυνάμεις ζητούν από την Εκτελεστική Επιτροπή να κατεβάσει από όλα τα δημόσια κτίρια την ελληνική σημαία και η τουρκική κυβέρνηση απαιτεί από την ελληνική να αποδοκιμάσει την Ένωση, απειλώντας διακοπή διπλωματικών σχέσεων, πράγμα που υποχρέωσε την Αθήνα να ζητήσει την παρέμβαση των Δυνάμεων, οι οποίες στις 18 Αυγούστου 1909 κατέβασαν βιαίως την ελληνική σημαία από το φρούριο του Φιρκά Χανίων. Δυστυχώς πέρα από τη θέληση του κρητικού λαού υπήρχαν τα ευρωπαϊκά συμφέροντα που στη δεδομένη χρονική στιγμή δεν επέτρεπαν τη δικαίωση των εθνικών πόθων των Κρητών.
Στις 15 Αυγούστου 1909 ξεσπά στην Ελλάδα τι κίνημα στο Γουδί. Το κρητικό ζήτημα πλεγμένο στη δίνη των ευρωπαϊκών συμφερόντων έθετε στην κρητική πολιτική ηγεσία το ερώτημα: εμμονή στην πραξικοπηματική επιβολή της Ένωσης ή συνεννόηση με τις Δυνάμεις. Ο Βενιζέλος έκλινε με τη δεύτερη άποψη.
Τον Αύγουστο του 1910 ο Ελευθέριος Βενιζέλος αφήνει το νησί και αρχίζει την ενεργό πολιτική δράση του στην Ελλάδα. Είχε πια εδραία πεποίθηση, ότι το κρητικό ζήτημα θα λυθεί και οι πόθοι του κρητικού λαού θα εκπληρωθούν μόνο τότε όταν η Ελλάδα θα ήταν σε θέση να επιβάλει την Ένωση με στρατιωτικά μέσα. Έτσι από τη στιγμή που ανέλαβε την ελληνική κυβέρνηση αμέσως ξεκίνησε τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς.
Το Μάρτιο του 1912 διεξήχθησαν εκλογές στην ελεύθερη Ελλάδα και την αυτόνομη Κρήτη. Μία αντιπροσωπεία από Κρήτες βουλευτές αποφασίζουν να έλθει στην ελληνική πρωτεύουσα και να συμμετάσχουν στις εργασιές του ελληνικού κοινοβουλίου.
Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Ελευθέριος Βενιζέλος κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να ματαιώσει μία τέτοια απόφαση. Γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον ποιες συνέπειες για το εθνικό θέμα μπορούσε να έχει μια τέτοια πράξη. Θα έδινε αφορμή στην Τουρκία να απειλήσει πόλεμο κατά της Ελλάδας ή ακόμη ανακατοχή της Κρήτης, ενώ η Ελλάδα δε είχε ολοκληρώσει τις στρατιωτικές προετοιμασίες της.
Όταν το πράγμα έφτασε στα άκρα ο Βενιζέλος δεν δίστασε να λάβει βίαια μέτρα για να εμποδίσει την είσοδο των Κρητών βουλευτών στην Ελληνική Βουλή. Για να εκτονωθεί η κατάσταση διέκοψε τις εργασίες της Βουλής για τον Οκτώβριο 1912.
Στις 5 Οκτωβρίου 1912 ξεκινά ο Α’ βαλκανικός πόλεμος. Τα βαλκανικά κράτη Ελλάδα, Σερβία, Μαυροβούνιο και Βουλγαρία κήρυξαν τον πόλεμο στην Τουρκία, παρά τις συντονισμένες και επίμονες προσπάθειες της ευρωπαϊκής διπλωματίας να τον αποτρέψει .
Με την έναρξη του πολέμου και τις πρώτες νίκες των ελληνικών όπλων οι πόρτες του ελληνικού κοινοβουλίου άνοιξαν και υποδέχθηκαν τους Κρήτες Βουλευτές. Στις 11 Οκτωβρίου 1912 υπογράφεται Βασιλικό Διάταγμα με το οποίο ο Στέφανος Δραγούμης διορίστηκε Γενικός Διοικητής της Κρήτης.
Με την πράξη αυτή de facto η Κρήτη έγινε τμήμα του Ελληνικού Κράτους δηλ. de facto συντελέστηκε η Ένωση. H de june ένωση, από άποψη διεθνούς δικαίου, συντελέστηκε με τη συνθήκη του Λονδίνου στις 17 Μαΐου 1913 μεταξύ της Τουρκίας και των εμπόλεμων βαλκανικών κρατών. Με το άρθρο 4 της συνθήκης… Η Αυτού μεγαλειότης, ο αυτοκράτωρ των Οθωμανών δηλοί ότι εκχωρεί εις τας Αυτών μεγαλειότητας τους συμμάχους ηγεμόνας την νήσον Κρήτην και ότι παραιτείται υπέρ αυτών πάντων των ων εκέκτητο επί της νήσου ταύτης κυριαρχικών και άλλων δικαιωμάτων…
Αργότερα με την κύρωση της Ελληνοτουρκικής συνθήκης ειρήνης του Νοεμβρίου του 1913 ( νόμος 4213 της 11/14 Νοεμβρίου 1913) η Κρήτη περιήλθε οριστικά στην Ελλάδα, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στη βουλή … η ελληνική Κυβέρνησις ανέμενε δια την προσάρτησιν την επικύρωσιν της συνθήκης των Αθηνών, ήτις προεπιβεβαιούσα την συνθήκην του Λονδίνου, αποτελεί και την τελευταίαν λέξην επι του ζητήματος τούτου … και συνεχίζει μόνον με την συνθήκην των Αθηνών, κυρούσαν τα πρωκαταρτικώς συνομολογηθέντα εν Λονδίνω, εκλείπει κάθε ίχνος τουρκικής επικυριαρχίας επί της νήσου ( Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος, Η Ένωση της Κρήτης, Χανιά, 2003 ).
Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 1913 ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος κατήλθαν στα Χανιά και ύψωσαν την ελληνική σημαία στο φρούριο Φιρκά, στο λιμάνι των Χανίων. Με την συμβολική αυτή πράξη επισημοποιήθηκε η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

Είναι το έτος 2030...

Παρασκευή Παρασκευή, Νοεμβρίου 26, 2010

.Είμαι 56 ετών...

Δυσκολεύομαι να γράψω αυτό το γράμμα καθώς γύρω μου τα πάντα είναι διαφορετικά. Δε θυμάμαι να γράψω τα Ελληνικά που μου έμαθαν στο σχολείο καθώς γύρω μου όλοι γράφουν σε μία γλώσσα που δεν μπορώ να καταλάβω.

Τα παιδιά μου διδάσκονται μία γραφή με λατινικούς χαρακτήρες και την ονομάζουν Ελληνικά...Είναι δύσκολο για εμένα να την καταλάβω..

Εχθές βοηθώντας τον μικρό μου γιό για το επικείμενο διαγώνισμα του ,δε πίστευα στα αυτιά μου.

Έλεγε ότι το γειτονικό μας κράτος της Μακεδονίας, που συνορεύουμε στην Λάρισα, γέννησε κάποτε έναν τεράστιο πολεμιστή, τον λεγόμενο Alexandar Makedonski, ο οποίος αφού πρώτα κατατρόπωσε τους Έλληνες, έφθασε μέχρι τα βάθη της Ασίας και δίδαξε τον Μακεδονικό πολιτισμό.

Τα λεγόμενα "Μακεδονικά Χρόνια".

Δε γίνεται σκέφθηκα...κάπου υπάρχει λάθος..
Στο σπίτι η γυναίκα μου έχει στολίσει μία γωνιά με αναμνηστικά σουβενίρ από διάφορες χώρες..

Έχει το Κόσσοβο, την Ιταλία, τη Θράκη, τη Ρωσία και τη Μακεδονία, αλλά και μερικά από μέρη της γειτονικής μας Τουρκίας, όπως η Λέσβος η Χίος η Ρόδος και άλλα πολλά που μου διαφεύγουν…

Θυμάμαι μερικά μέρη από αυτά ήταν κάποτε στη δική μου χώρα,
τότε που το Αιγαίο μας έφτανε μέχρι εκεί, και ήταν το ιδανικό μας μέρος για διακοπές…

Έμαθα κάποια στιγμή ότι θα έπρεπε να το μοιράσουμε, έτσι μου είπαν οι ειδήμονες και εγώ δεν μπόρεσα να το αμφισβητήσω.
Δε ξέρω αν ήταν σωστό ή λάθος, άδικο ή δίκαιο.

Δεν έχω το χρόνο να ενημερωθώ για όλα αυτά. Είναι πολύ δύσκολο να αφήσω την εργασία μου και τον ελάχιστο έως μηδενικό μισθό μου, όταν ο κόσμος τριγύρω πεινάει και μάχεται(ή επαναστατεί;) στους δρόμους, αντιμετωπίζοντας στους πενήντα βαθμούς την Ευρωπαϊκή αστυνομία.

Το μόνο που μπορώ να κάνω πλέον είναι να προσευχηθώ, να προσευχηθώ κρυφά στον Χριστιανικό θεό μου.

Τον θεό που μου αρνήθηκαν λέγοντας μου ότι προσβάλλει κάποιους άλλους.

Να τον λησμονήσω, ενάντια στο κατεστημένο που με θέλει να πιστεύω σε κάποιον άλλο θεό και να φορώ μιαν άλλη φορεσιά που δεν γνώριζα από μικρός….

Δεν με ενδιαφέρει πόσο θα ζήσω και τι ακόμα θα ανεχθώ, αλλά με σκοτώνει το πώς μπόρεσα να τους αφήσω να το κάνουν αυτό στα παιδιά μου.

Δε μπορώ να καταλάβω πως από τη μία στιγμή στην άλλη, ξύπνησα σε έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό.

Σε μία Ελλάδα που εξαφανίστηκε σαν θέλησε να παρέχει δικαιώματα και μία καλύτερη ζωή σε κάποιους που μου τους παρουσίασαν ως «αδικημένους».

Μία Ελλάδα που για να μην προσβάλλει τις άλλες εθνικότητες που ξαφνικά την πλημμύρησαν,

πρόσβαλε την δική της.

Μία Ελλάδα που ευνόησε όλους τους άλλους και αδίκησε τα ίδια της τα παιδιά….Το αίμα της…..

Μία πρώην Ελλάδα,

Η Ελλάδα μου….