Read More |

Read More |

Αφού πλέον πέρασε ο καιρός και ηρέμησαν τα πράγματα, θεώρησα αυτή ως τη κατάλληλη στιγμή για να γράψω το παρόν κείμενο.
Ήταν τότε, στη πορεία του Αλέξη Γρηγοροπουλου, ένα παιδί που ξεψύχησε έτσι άδικα από τη σφαίρα ενός αστυνομικού, ο οποιος ήρθε αντιμέτωπος με την δικαιοσύνη (τη λεγομενη...) . Η οργή από τους συνομηλικους ήταν δικαιολογημένη ζώντας την καταπίεση που υφίσταται η νέα γενιά σήμερα... Μέχρι εκεί.
Ήταν ένα πρωινό που θέλησα να πάω μια βόλτα στη πόλη του Ηρακλειου με τον φίλο μου, έτυχε να περάσουμε μπροστά από την πορεία και να κοιτάξουμε τους λεγόμενους επαναστάτες (ραστα, μπίχλα, ραβίνοι, αριστεριστές και γνωστες αντί-φά-τσες) του ηρακλειου. Σε μια στιγμή αφού η πορεία προστατευόταν από αστυνομικούς ακούμε μια φωνή από έναν κουκουλοφόρο (!!!) εντός τις πορείας να μας φωνάζει, φώναζε επίμονα και έλεγε να προσέξουμε, ξέρεις τις φάτσες μας και να κρυφτούμε, σε κλάσματα δευτερολέπτου άρχισαν από πίσω του να φωνάζουν αυτοί είναι χρυσαυγίτες' και λοιπούς χαρακτηρισμούς, με την αστυνομία να μας παρακαλεί να αποχωρήσουμε για να μην δημιουργηθούν επεισόδια...
Εγώ απευθύνομαι σε εσάς, εσάς που ήρθα μοναχος μου μπροστά σας και ζήτησα το λόγο, τι φοβηθήκατε Εμενα και άλλον ένα; Δε μου φάνηκε παράξενο, ένα μάτσο φλώροι είστε που ζείτε με τα λεφτά του μπαμπά και της μαμάς, αμφιβάλλω αν δουλέψατε ποτε στη ζωή σας. Εσείς που πετούσατε πέτρες στο εργατικό κέντρο και σπάγατε αυτοκίνητα και ξένες περιουσιες, όλα αυτά για τον 'Alex';. Σίγουρα θα ντρέπεται για εσάς, όπως και ο υπόλοιπος ελληνικός λαός(κάτι που απαρνιέστε). Δεν έχετε θέση στη κοινωνία μας. Το παιδί είναι απλά η αφορμή, εσείς  θέλετε μοναχα να τα spate, έχετε πρόβλημα με τον νομο, έχετε πρόβλημα με τι στολή του αστυνόμου, με ότι δήποτε δε σας δίνει το δικαίωμα να τα διαλύεται όλα. Μάθετε λοιπών ότι υπάρχουν και σχολες πυγμαχίας, μπορείτε να πάτε εκεί μέσα να εκτονώνεστε. Δόξα το Theo υπάρχουν αρκετές στο Ηράκλειο...
Κρατήστε το Ηράκλειο καθαρό, τα άναρχο κομμούνια πίσω στα γεμάτα πρέζα στέκια τους.

Κατά την επανάσταση του 1821-1830 οι Κρήτες αγωνίστηκαν σκληρά, όπως και οι λοιποί Έλληνες, εν τούτοις είδαν με πόνο απερίγραπτο να μην συμπεριλαμβάνονται στα όρια του ελεύθερου κράτους, όπως αυτά καθορίστηκαν από το πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830. Και αυτό γιατί έτσι θέλησε η ευρωπαϊκή διπλωματία και κυρίως η Αγγλία. Η αγγλική εξωτερική πολιτική δεν μπορούσε να σκεφτεί ότι κάποια στιγμή δεν ήταν εύκολο γι’ αυτήν, ή ακόμη χειρότερο, αδύνατο, να χρησιμοποιεί ο στόλος της το λιμάνι της Σούδας. Ο στόχος αυτός συνδυαζόταν με το έτερο δόγμα της ακεραιότητας της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ως ανάχωμα στην πάγια επιδίωξη της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής, ήδη από την εποχή του Μεγάλου Πέτρου, της καθόδου δηλαδή της Ρωσίας στη ζεστή θάλασσα, το Αιγαίο... Και δεν εναντιώθηκε μόνο το 1830 η ευρωπαϊκή διπλωματία στην ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, αλλά πάντοτε όταν οι Κρήτες επαναστατούσαν κατά της τουρκικής κυριαρχίας για τον ίδιο σκοπό. Τούτο έγινε το 1841, το 1858, στη γιγαντομαχία του 1866-1868, το 1878, το 1889. Παράλληλα η προπαγάνδα των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων προσπάθησε να καλλιεργήσει στους Κρήτες, κυρίως στους εξέχοντες, μίαν αντίληψη αυτονομίας και ανεξαρτησίας από την υπόλοιπη Ελλάδα. Αντίληψη που βρήκε ευήκοα ώτα και που δημιούργησε πολλά προβλήματα κατά την επανάσταση του 1866. Στην πλειονότητά τους όμως οι Κρήτες απέκρουσαν μια τέτοια λύση. Την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα το κρητικό ζήτημα αποκτά οξύτητα εξαιτίας του «Ανατολικού Ζητήματος». Η Αγγλία θεωρεί την Κρήτη εκ των ων ουκ άνευ για την θαλάσσια οδό προς τις Ινδίες. Το 1895 ξεκινά μία νέα επανάσταση, η λεγόμενη μεταπολιτευτική με επικεφαλής τον Μανούσο Κούνδουρο. Ο Κούνδουρος γνωρίζοντας τις διπλωματικές επιδιώξεις των Μεγάλων Ευρωπαϊκών Δυνάμεων θεωρούσε την αυτονομία της Κρήτης ως πρώτο βήμα για την ένωση της με την Ελλάδα. Η ελληνική εξωτερική πολιτική ήταν αντίθετη σε κάθε αυτονομιστική κίνηση, γιατί πίστευε ότι υπήρχε ο κίνδυνος να περιέλθει η Κρήτη σε κάποια ξένη δύναμη, οπότε θα χανόταν οριστικά για την Ελλάδα. Οι Τούρκοι προέβησαν σε σφαγές και βιαιότητες που προκάλεσαν την επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων. Τελικά επεβλήθη νέος Οργανισμός που έγινε αποδεκτός από την επαναστατική επιτροπή.Η Τουρκική διοίκηση όμως αμέσως άρχισε να υπονομεύει το νέον Οργανισμό με φόνους και βιοπραγίες. Οι Μεγάλες Δυνάμεις από την άλλη μεριά προσπαθούν να αποτρέψουν την επέκταση των ταραχών και η ελληνική κυβέρνηση από την άλλη στέλνει πολεμικά πλοία υπό την αρχηγία του πρίγκιπα Γεωργίου για να εμποδίσουν τη μεταφορά του τουρκικού στρατού στο νησί. Την 1η Φεβρουαρίου 1987 φτάνει στην Κρήτη ο συνταγματάρχης Τιμολέων Βάσσος, ο οποίος στο όνομα του βασιλιά της Ελλάδας Γεωργίου του Α’ καταλαμβάνει την Κρήτη και κηρύσσει την Ένωσή της με την Ελλάδα. Σκληρές μάχες διεξάγονται. Η Κρήτη και πάλι στα όπλα για την ελευθερία της. Τα πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων χωρίς οίκτο κανονιοβολούν ανελέητα στις 7 Φεβρουαρίου 1897 το επαναστατικό στρατόπεδο που είχε οργανώσει ο Ελευθέριος Βενιζέλος στο ακρωτήρι Χανίων. Πράξη που ξεσήκωσε την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη υπέρ των Κρητών. Το Μάρτιο του 1897 οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις αποβιβάζουν στη μεγαλόνησο στρατό και την καταλαμβάνουν. Στα Χανιά οι Ιταλοί στο Ρέθυμνο οι Ρώσοι στο Ηράκλειο οι Άγγλοι και στο Λασίθι οι Γάλλοι. Προτείνουν δε ως λύση την αυτονομία της Κρήτης υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου. Πρόταση που οι Κρήτες δεν αποδέχτηκαν καταρχήν όπως και η ελληνική κυβέρνηση.Ο ατυχής όμως για την Ελλάδα ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1897 (8 Απριλίου – 8 Μαΐου) αναγκάζει την Ελλάδα να ανακαλέσει τις δυνάμεις της από την Κρήτη. Οι Κρήτες βλέπουν και πάλι το όνειρό τους για την Ένωση να σβήνει. Μετά από τρεις συνελεύσεις – Αρμένοι Αποκορώνου, Αρχάνες και Μελιδόνι Μυλοποτάμου 16 Οκτωβρίου 1897 – αποδέχονται τη λύση της αυτονομίας που προτείνουν οι Ευρωπαίοι. Στις 9 Δεκεμβρίου 1898 αποβιβάζεται στο νησί ο ύπατος αρμοστής των Δυνάμεων, πρίγκιπας Γεώργιος, δευτερότοκος υιός του βασιλιά Γεωργίου.Οι Κρήτες τον υποδέχονται με άκρατο ενθουσιασμό και εκλαμβάνουν την παρουσία του στο νησί ως έναν αρραβώνα για την Ένωση. Πολύ γρήγορα όμως οι ελπίδες τους διαψεύδονται. Οι Δυνάμεις ούτε για μια στιγμή δεν αφήνουν περιθώρια για μία τέτοια λύση και στην επίσημη διακοίνωσή τους στο αίτημα του πρίγκιπα για Ένωση δηλώνουν ότι αυτό είναι αδύνατο (Φεβρουάριος 1901). Ο Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος διαφώνησε με την πολιτική που ακολουθούσε ο πρίγκιπας για να επιτευχθεί η ένωση. Ο πρίγκιπας στήριζε τις ελπίδες του στους συγγενικούς δεσμούς που είχε με τους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης. Αντίθετα ο Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος είχε την άποψη ότι η πορεία προς την Ένωση έπρεπε να είναι σταδιακή. Είχε την απόλυτη βεβαιότητα ότι η άμεση επίτευξη της ένωσης ήταν αδύνατη, διότι γνώριζε ποιες ήταν οι μακροπρόθεσμες επιδιώξεις των δυνάμεων. Πίστευε και υποστήριζε ότι έπρεπε πρώτα να ολοκληρωθεί η αυτονομία. Να αποκτήσει η Κρήτη δικιά της πολιτοφυλακή. Να απαλλαγεί από τα ξένα στρατεύματα και να εκλέγει ο κρητικός λαός τον κυβερνήτη του. Ο Βενιζέλος απολύθηκε από την Κρητική Κυβέρνηση (Μάρτιος 1901) και συκοφαντήθηκε στην Κρήτη και στην Ελλάδα ότι είναι ανθενωτικός και ότι επιθυμεί η Κρήτη να ανακηρυχθεί σε ηγεμονία.Η οξύτατη αυτή πολιτική κρίση οδήγησε τελικά σε ένοπλο αγώνα, στο κίνημα του Θερίσου, 10 Μαρτίου 1905. Ο ένοπλος αγώνας κράτησε ως το Νοέμβριο του 1905. Οι Δυνάμεις χορήγησαν αμνηστία και δέχτηκαν να κατέλθει στην Κρήτη μία επιτροπή να ερευνήσει επιτόπου την κατάσταση και να προτείνει λύσεις. Η επιτροπή στις 30 Μαρτίου 1906 υποβάλλει στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις την έκθεσή της στην οποία μεταξύ των άλλων σημειώνει … το μόνο φάρμακο στην επικίνδυνη σημερινή κατάσταση είναι η ένωση της Κρήτης με το βασίλειο της Ελλάδος … Παράλληλα αναγνωρίστηκε στο βασιλιά της Ελλάδας το δικαίωμα να προτείνει αυτός στις Δυνάμεις τον ύπατο αρμοστή. Ύπατος αρμοστής διορίστηκε ο έμπειρος και μετριοπαθής πολιτικός Αλέξανδρος Ζαΐμης, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του το Σεπτέμβριο του 1906. Προηγουμένως η Συντακτική Συνέλευση που προήλθε από τις εκλογές του Μαΐου 1906 είχε κηρύξεις και αυτή την Ένωση της Κρήτης. Τον Ιούλιο του 1908 άρχισε η αποχώρηση των ξένων στρατιωτικών αγημάτων με προοπτική να ολοκληρωθεί μετά από ένα έτος. Παράλληλα είχε οργανωθεί η κρητική πολιτοφυλακή. Έτσι σιγά – σιγά το αυτόνομο καθεστώς της Κρήτης αποδεσμευόταν από τον έλεγχο των Μεγάλων Δυνάμεων, πράγμα που προοιωνιζόταν ότι ο κρητικός λαός, όταν η συγκυρία θα ήταν ευνοϊκή θα μπορούσε να επιβάλει τη θέλησή του. Τον Ιούνιο του 1908 ξεσπά στην Μακεδονία το κίνημα των Νεοτούρκων. Ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει το Τουρκικό Σύνταγμα. Οι υπόδουλοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία λαοί πανηγύρισαν διότι πίστεψαν ότι αρχίζει γι’ αυτούς μια νέα ελπιδοφόρα περίοδος.Η Βουλγαρία έσπευσε να ανακηρύξει την ανεξαρτησία της από την τουρκική επικυριαρχία και η Αυστρία να προσαρτήσει τις επαρχίες Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Οι Κρήτες απογοητευμένοι από την παρελκυστική πολιτική των Δυνάμεων θεώρησαν την κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά το κίνημα των Νεοτούρκων ως μία κατάλληλη ευκαιρία να κηρύξουν την Ένωση.Έτσι στις 24 Σεπτεμβρίου 1908 η Κυβέρνηση της Κρήτης εξέδωσε ψήφισμα με το οποίο κήρυξε την ένωση της Κρήτης.Παράλληλα την ίδια ημέρα έγιναν συλλαλητήρια στα Χανιά και στις άλλες κρητικές πόλεις καθώς και σε όλους τους Δήμους της Κρήτης κατά τα οποία ο λαός κηρύσσει την ανεξαρτησία της Κρήτης και την ένωσή της με την Ελλάδα.Παράλληλα την ίδια ημέρα έγιναν συλλαλητήρια στα Χανιά και στις άλλες κρητικές πόλεις καθώς και σε όλους τους Δήμους της Κρήτης κατά τα οποία ο λαός κηρύσσει την ανεξαρτησία της Κρήτης και την ένωσή της με την Ελλάδα. Οι Νεότουρκοι όμως αντέδρασαν δυναμικά, επιθυμώντας την πρώτη διπλωματική επιτυχία τους, εκτιμώντας ότι ούτε οι Δυνάμεις επιθυμούσαν διακαώς την Ένωση. Έτσι οι Δυνάμεις στη διακοίνωσή τους προς την Τουρκία τον Ιανουάριο του 1909 υπογράμμιζαν ότι για να πραγματοποιηθεί η Ένωση απαιτείται πάντοτε η σύμφωνη γνώμη της Πύλης. Τον Ιούλιο του 1909 φεύγει από την Κρήτη και ο τελευταίος ευρωπαίος στρατιώτης. Η ευρωπαϊκή αυτή χειρονομία, στην ουσία της συμβολική, αναπτέρωσε το ηθικό των Κρητών. Δυστυχώς η διεθνής συγκυρία και η πλήρης αδυναμία της Ελλάδας να επιβάλει τη θέλησή της δεν ευνοούσαν την ενωτική λύση. Τον επόμενο μήνα, 4 Αυγούστου 1909, οι Δυνάμεις ζητούν από την Εκτελεστική Επιτροπή να κατεβάσει από όλα τα δημόσια κτίρια την ελληνική σημαία και η τουρκική κυβέρνηση απαιτεί από την ελληνική να αποδοκιμάσει την Ένωση, απειλώντας διακοπή διπλωματικών σχέσεων, πράγμα που υποχρέωσε την Αθήνα να ζητήσει την παρέμβαση των Δυνάμεων, οι οποίες στις 18 Αυγούστου 1909 κατέβασαν βιαίως την ελληνική σημαία από το φρούριο του Φιρκά Χανίων. Δυστυχώς πέρα από τη θέληση του κρητικού λαού υπήρχαν τα ευρωπαϊκά συμφέροντα που στη δεδομένη χρονική στιγμή δεν επέτρεπαν τη δικαίωση των εθνικών πόθων των Κρητών. Στις 15 Αυγούστου 1909 ξεσπά στην Ελλάδα τι κίνημα στο Γουδί. Το κρητικό ζήτημα πλεγμένο στη δίνη των ευρωπαϊκών συμφερόντων έθετε στην κρητική πολιτική ηγεσία το ερώτημα: εμμονή στην πραξικοπηματική επιβολή της Ένωσης ή συνεννόηση με τις Δυνάμεις. Ο Βενιζέλος έκλινε με τη δεύτερη άποψη. Τον Αύγουστο του 1910 ο Ελευθέριος Βενιζέλος αφήνει το νησί και αρχίζει την ενεργό πολιτική δράση του στην Ελλάδα. Είχε πια εδραία πεποίθηση, ότι το κρητικό ζήτημα θα λυθεί και οι πόθοι του κρητικού λαού θα εκπληρωθούν μόνο τότε όταν η Ελλάδα θα ήταν σε θέση να επιβάλει την Ένωση με στρατιωτικά μέσα. Έτσι από τη στιγμή που ανέλαβε την ελληνική κυβέρνηση αμέσως ξεκίνησε τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Το Μάρτιο του 1912 διεξήχθησαν εκλογές στην ελεύθερη Ελλάδα και την αυτόνομη Κρήτη. Μία αντιπροσωπεία από Κρήτες βουλευτές αποφασίζουν να έλθει στην ελληνική πρωτεύουσα και να συμμετάσχουν στις εργασιές του ελληνικού κοινοβουλίου. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Ελευθέριος Βενιζέλος κατέβαλε κάθε δυνατή προσπάθεια να ματαιώσει μία τέτοια απόφαση. Γνωρίζει καλύτερα από κάθε άλλον ποιες συνέπειες για το εθνικό θέμα μπορούσε να έχει μια τέτοια πράξη. Θα έδινε αφορμή στην Τουρκία να απειλήσει πόλεμο κατά της Ελλάδας ή ακόμη ανακατοχή της Κρήτης, ενώ η Ελλάδα δε είχε ολοκληρώσει τις στρατιωτικές προετοιμασίες της. Όταν το πράγμα έφτασε στα άκρα ο Βενιζέλος δεν δίστασε να λάβει βίαια μέτρα για να εμποδίσει την είσοδο των Κρητών βουλευτών στην Ελληνική Βουλή. Για να εκτονωθεί η κατάσταση διέκοψε τις εργασίες της Βουλής για τον Οκτώβριο 1912. Στις 5 Οκτωβρίου 1912 ξεκινά ο Α’ βαλκανικός πόλεμος. Τα βαλκανικά κράτη Ελλάδα, Σερβία, Μαυροβούνιο και Βουλγαρία κήρυξαν τον πόλεμο στην Τουρκία, παρά τις συντονισμένες και επίμονες προσπάθειες της ευρωπαϊκής διπλωματίας να τον αποτρέψει . Με την έναρξη του πολέμου και τις πρώτες νίκες των ελληνικών όπλων οι πόρτες του ελληνικού κοινοβουλίου άνοιξαν και υποδέχθηκαν τους Κρήτες Βουλευτές. Στις 11 Οκτωβρίου 1912 υπογράφεται Βασιλικό Διάταγμα με το οποίο ο Στέφανος Δραγούμης διορίστηκε Γενικός Διοικητής της Κρήτης. Με την πράξη αυτή de facto η Κρήτη έγινε τμήμα του Ελληνικού Κράτους δηλ. de facto συντελέστηκε η Ένωση. H de june ένωση, από άποψη διεθνούς δικαίου, συντελέστηκε με τη συνθήκη του Λονδίνου στις 17 Μαΐου 1913 μεταξύ της Τουρκίας και των εμπόλεμων βαλκανικών κρατών. Με το άρθρο 4 της συνθήκης… Η Αυτού μεγαλειότης, ο αυτοκράτωρ των Οθωμανών δηλοί ότι εκχωρεί εις τας Αυτών μεγαλειότητας τους συμμάχους ηγεμόνας την νήσον Κρήτην και ότι παραιτείται υπέρ αυτών πάντων των ων εκέκτητο επί της νήσου ταύτης κυριαρχικών και άλλων δικαιωμάτων… Αργότερα με την κύρωση της Ελληνοτουρκικής συνθήκης ειρήνης του Νοεμβρίου του 1913 ( νόμος 4213 της 11/14 Νοεμβρίου 1913) η Κρήτη περιήλθε οριστικά στην Ελλάδα, όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος στη βουλή … η ελληνική Κυβέρνησις ανέμενε δια την προσάρτησιν την επικύρωσιν της συνθήκης των Αθηνών, ήτις προεπιβεβαιούσα την συνθήκην του Λονδίνου, αποτελεί και την τελευταίαν λέξην επι του ζητήματος τούτου … και συνεχίζει μόνον με την συνθήκην των Αθηνών, κυρούσαν τα πρωκαταρτικώς συνομολογηθέντα εν Λονδίνω, εκλείπει κάθε ίχνος τουρκικής επικυριαρχίας επί της νήσου ( Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος, Η Ένωση της Κρήτης, Χανιά, 2003 ). Την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 1913 ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος κατήλθαν στα Χανιά και ύψωσαν την ελληνική σημαία στο φρούριο Φιρκά, στο λιμάνι των Χανίων. Με την συμβολική αυτή πράξη επισημοποιήθηκε η Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα.

.Είμαι 56 ετών...

Δυσκολεύομαι να γράψω αυτό το γράμμα καθώς γύρω μου τα πάντα είναι διαφορετικά. Δε θυμάμαι να γράψω τα Ελληνικά που μου έμαθαν στο σχολείο καθώς γύρω μου όλοι γράφουν σε μία γλώσσα που δεν μπορώ να καταλάβω.

Τα παιδιά μου διδάσκονται μία γραφή με λατινικούς χαρακτήρες και την ονομάζουν Ελληνικά...Είναι δύσκολο για εμένα να την καταλάβω..

Εχθές βοηθώντας τον μικρό μου γιό για το επικείμενο διαγώνισμα του ,δε πίστευα στα αυτιά μου.

Έλεγε ότι το γειτονικό μας κράτος της Μακεδονίας, που συνορεύουμε στην Λάρισα, γέννησε κάποτε έναν τεράστιο πολεμιστή, τον λεγόμενο Alexandar Makedonski, ο οποίος αφού πρώτα κατατρόπωσε τους Έλληνες, έφθασε μέχρι τα βάθη της Ασίας και δίδαξε τον Μακεδονικό πολιτισμό.

Τα λεγόμενα "Μακεδονικά Χρόνια".

Δε γίνεται σκέφθηκα...κάπου υπάρχει λάθος..
Στο σπίτι η γυναίκα μου έχει στολίσει μία γωνιά με αναμνηστικά σουβενίρ από διάφορες χώρες..

Έχει το Κόσσοβο, την Ιταλία, τη Θράκη, τη Ρωσία και τη Μακεδονία, αλλά και μερικά από μέρη της γειτονικής μας Τουρκίας, όπως η Λέσβος η Χίος η Ρόδος και άλλα πολλά που μου διαφεύγουν…

Θυμάμαι μερικά μέρη από αυτά ήταν κάποτε στη δική μου χώρα,
τότε που το Αιγαίο μας έφτανε μέχρι εκεί, και ήταν το ιδανικό μας μέρος για διακοπές…

Έμαθα κάποια στιγμή ότι θα έπρεπε να το μοιράσουμε, έτσι μου είπαν οι ειδήμονες και εγώ δεν μπόρεσα να το αμφισβητήσω.
Δε ξέρω αν ήταν σωστό ή λάθος, άδικο ή δίκαιο.

Δεν έχω το χρόνο να ενημερωθώ για όλα αυτά. Είναι πολύ δύσκολο να αφήσω την εργασία μου και τον ελάχιστο έως μηδενικό μισθό μου, όταν ο κόσμος τριγύρω πεινάει και μάχεται(ή επαναστατεί;) στους δρόμους, αντιμετωπίζοντας στους πενήντα βαθμούς την Ευρωπαϊκή αστυνομία.

Το μόνο που μπορώ να κάνω πλέον είναι να προσευχηθώ, να προσευχηθώ κρυφά στον Χριστιανικό θεό μου.

Τον θεό που μου αρνήθηκαν λέγοντας μου ότι προσβάλλει κάποιους άλλους.

Να τον λησμονήσω, ενάντια στο κατεστημένο που με θέλει να πιστεύω σε κάποιον άλλο θεό και να φορώ μιαν άλλη φορεσιά που δεν γνώριζα από μικρός….

Δεν με ενδιαφέρει πόσο θα ζήσω και τι ακόμα θα ανεχθώ, αλλά με σκοτώνει το πώς μπόρεσα να τους αφήσω να το κάνουν αυτό στα παιδιά μου.

Δε μπορώ να καταλάβω πως από τη μία στιγμή στην άλλη, ξύπνησα σε έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό.

Σε μία Ελλάδα που εξαφανίστηκε σαν θέλησε να παρέχει δικαιώματα και μία καλύτερη ζωή σε κάποιους που μου τους παρουσίασαν ως «αδικημένους».

Μία Ελλάδα που για να μην προσβάλλει τις άλλες εθνικότητες που ξαφνικά την πλημμύρησαν,

πρόσβαλε την δική της.

Μία Ελλάδα που ευνόησε όλους τους άλλους και αδίκησε τα ίδια της τα παιδιά….Το αίμα της…..

Μία πρώην Ελλάδα,

Η Ελλάδα μου….

Το Λίκνο της Ευρώπης
Το ταξίδι στον νομό Hρακλείου ουσιαστικά είναι ένα ταξίδι στις ρίζες της Eυρώπης, γιατί δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η Iστορία του Hρακλείου είναι η Iστορία της Eυρώπης.
Eδώ αναπτύχθηκε ο πρώτος Eυρωπαϊκός Πολιτισμός, ο Mινωικός και από τότε η ιστορία του τόπου είναι συνδεδεμένη άμεσα με όλα τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα που χαρακτήρισαν την Eυρωπαϊκή Ήπειρο. Σ' όλα αυτά τα χρόνια -από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα- οι λαοί που πέρασαν από την περιοχή άφησαν τα σημάδια του πολιτισμού τους

, που συνθέτουν ένα εκπληκτικό σύνολο ανθρώπινης παρουσίας και δημιουργίας, και όλα αυτά σε ένα φυσικό πλαίσιο, που τα μορφολογικά και κλιματολογικά χαρακτηριστικά του αποτελούν την αιώνια μεγάλη αλήθεια που αναζητεί ο σημερινός ταξιδιώτης. Eίναι η ίδια αλήθεια που ενσαρκώνει η θεά Φύση, η Mάνα Γη, η μεγάλη θεά που λάτρεψαν οι Mινωίτες, οι οποίοι από το 2.800 π.X. μέχρι και 1.400 π.X. ανέπτυξαν τον Mινωικό Πολιτισμό, έναν από τους αρχαιότερους πολιτισμούς του ανθρώπου. Σ' αυτήν την περίοδο χτίζονται τα μεγαλόπρεπα ανάκτορα της Kνωσσού, της Φαιστού, των Mαλλίων, των Aρχανών, οι εκπληκτικές επαύλεις της Tυλίσσου, της Aγ. Tριάδας και άλλα μικρότερης έκτασης αλλά μεγάλου ενδιαφέροντος κτίσματα διάσπαρτα σ' ολόκληρο το νομό Hρακλείου. H ακτινοβολία αυτών των Mινωικών Kέντρων φτάνει σ' ολόκληρη την λεκάνη της Mεσογείου. H αρχιτεκτονική, η ζωγραφική, η αγγειοπλαστική και η χρυσοχοΐα κατακτούν υψηλά επίπεδα τελειότητας.
Oι σωζόμενες τοιχογραφίες μαρτυρούν την ψυχοσύνθεση ενός λαού φιλειρηνικού, χαρούμενου αλλά και ισχυρού, άμεσα συνδεδεμένου με την θάλασσα. Mια μεγάλη φυσική καταστροφή που συμπίπτει χρονολογικά με την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας ανακόπτει την ακμή του Mινωικού Πολιτισμού. Mετά το 1400 π.X. είναι έντονη η παρουσία των Aχαιών και των Δωριέων κα αναδεικνύονται νέες πόλεις όπως η Λύκτος και η Pιζηνία. Aκολουθούν τα χρόνια που ακμάζει ο κλασσικός ελληνικός πολιτισμός και στην μνήμη των Eλλήνων επιζούν οι μητροπόλεις της Kρήτης, κύρια η Kνωσσός που κρατάει ακόμη τη γοητεία της γενέτειρας σημαντικών πολιτισμικών και θεσμικών αξιών. Eπιζούν κέντρα όπως ο Λέντας με σημαντικό Iερατείο και ναό του Aσκληπιού.
Αργότερα με την κατάληψη της Kρήτης από τους Pωμαίους άλλες πόλεις έρχονται στο προσκήνιο όπως η Xερσόνησσος και η Γόρτυνα που γνωρίζει μεγάλη ακμή και γίνεται Πρωτεύουσα της Pωμαϊκής επαρχίας ολόκληρης της Kρήτης και της Kυρρήνης.
Tαυτόχρονα πολύ γρήγορα διαδίδεται ο Xριστιανισμός και κατά την πρώτη Bυζαντινή περίοδο η περιοχή του Hρακλείου γίνεται σπουδαίο Xριστιανικό κέντρο (ο Aπόστολος Παύλος στην διάρκεια του ταξιδιού του στην Pώμη καταπλέει στους Kαλούς Λιμένες στα νότια του Hρακλείου και κηρύσσει την διδασκαλία του Xριστού). Στα 824 μ.X. την Kρήτη καταλαμβάνουν οι Σαρακηνοί και ο "Xάνδακας", το σημερινό Hράκλειο γίνεται η πρωτεύουσα και ταυτόχρονα ορμητήριο τους για τις πειρατικές επιδρομές στην Mεσόγειο.
Tο 961 τους εκδιώχνει ο αυτοκράτορας Nικηφόρος Φωκάς. Στα χρόνια που ακολουθούν το Hράκλειο γίνεται ξανά ισχυρό Xριστιανικό κέντρο και ο τόπος γνωρίζει πάλι μεγάλη πολιτισμική ακμή. Mε την κατάληψη της Kωνσταντινούπολης από τους Φράγκους το 1204 η Kρήτη περνάει στα χέρια των Bενετών μέχρι το 1669.
Tην περίοδο αυτή το νησί συγκλονίζεται από επαναστάσεις ενάντια στους Bενετούς αλλά συνάμα γνωρίζει μια εξαιρετική οικονομική και πνευματική ακμή. Xτίζονται τεράστια οχυρωματικά έργα, ανοικοδομούνται οι πόλεις, δημιουργούνται μνημεία εκπληκτικής ομορφιάς.
Tο Hράκλειο γίνεται η λαμπρή πρωτεύουσα του Regno di Candia και γνωρίζει μεγάλη ακμή. Γίνεται το Kέντρο της Kρητικής Aναγέννησης που μας χαρίζει την εξαιρετική ζωγραφική της Kρητικής Σχολής. O Δομήνικος Θεοτοκόπουλος γεννιέται στο Hράκλειο, μαθητεύει δίπλα σε μεγάλους ζωγράφους όπως ο Mιχαήλ Δαμασκηνός και φεύγει στην Δύση για να δοξάσει την γενέτειρά του και την τέχνη της ζωγραφικής με το όνομα El Greco. H μουσική και το θέατρο ακμάζουν και μας κληροδοτούν πανέμορφα δημιουργήματα όπως τον Eρωτόκριτο του Βιτσέντζου Κορνάρουκαι την Eρωφίλη του Χορτάτζη, έργα που μας περιγράφουν μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα σε πνευματικό και υλικό πλούτο κοινωνία. Όλα αυτά όμως διακόπτονται το 1669 οπότε το Hράκλειο -τελευταίο πια προπύργιο της Kρήτης- πέφτει στα χέρια των Tούρκων μετά από την μεγαλύτερη πολιορκία των 22 χρόνων που είχε γνωρίσει έως τότε η ανθρωπότητα. Aιματηροί αγώνες και επαναστάσεις χρόνια αργότερα οδηγούν στην αυτονομία της Kρήτης το 1897 έως και το 1913, οπότε ενώνεται με την υπόλοιπη Eλλάδα. Όλα αυτά τα χρόνια μέχρι και σήμερα παρά τους διαφορετικούς πολιτισμούς και κατακτητές η Kρήτη δεν έπαψε να υπακούει στην μοναδική δύναμη της φύσης της.
Aυτή τη φύση που γίνεται ο συνεκτικός κρίκος ανάμεσα στους πολιτισμούς και τους λαούς που φιλοξένησε.

Ευχαριστούμε το http://ofi4nationalists.blogspot.com για αυτο το υπέροχο άρθρο

• Ένα δεδομένο που ίσως εξηγεί πολλά από τα παράδοξα που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Ευρώπης

Τα στοιχεία που δίνει ο κ. Φώσκολος (και στηρίζονται σε επίσημες επιστημονικές έρευνες) παρουσιάζουν μία Ελλάδα που μπορεί να γίνει μια από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου – αν την άφηναν όμως να εκμεταλλευθεί τον ορυκτό της πλούτο.
Χωρίς σχόλια και παρεμβάσεις δίνουμε το πρώτο μέρος της συνέντευξης του κ. Φώσκολου: «Υπάρχουν τρεις περιοχές κοντά στην Κρήτη, με τεράστια αποθέματα πετρελαίων και φυσικού αερίου. Η μια είναι νοτιοανατολικά της Κρήτης και αυτή είναι που ξέρουμε περισσότερο, με βάση τα νέα στοιχεία από τη Γεωλογική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών και τη Γεωλογική Υπηρεσία της Γαλλίας. Έχουμε επίσης μια άλλη, που είναι νοτίως της Κρήτης, κάτω από τη Μεσσαρά. Και υπάρχει επίσης ένα σημείο που είναι κοντά, προς τη Λιβύη. Είναι τρεις διαφορετικές περιοχές, οι οποίες έχουν αποθέματα. Μπορώ να μιλήσω μόνο για το ένα απόθεμα με πιθανότητα 50% διότι αυτή τη στιγμή δεν έχουμε πολλά στοιχεία. Το υπολογίζω μεταξύ ένα και τρία τρισεκατομμύρια κυβικά φυσικού αερίου.
Και τονίζω φυσικό αέριο, διότι υπάρχει μια ευαισθησία από την κυβέρνηση όταν ακούει πετρέλαιο, που δημιουργεί εμπλοκές για το περιβάλλον. Με το φυσικό αέριο δεν έχουμε αυτές τις επιπτώσεις. Το φυσικό αέριο είναι καθαρό, δεν πρόκειται να μολύνει και θα δείξω επίσης πόσο φυσικό αέριο χάνεται κάθε χρόνο επί 60 εκατομμύρια κυβικά μέτρα από την Κρήτη, νοτίως του νησιού. Τα 3 τρισεκατομμύρια αντιστοιχούν σε ισοδύναμο πετρέλαιο γύρω στα 19 δισεκατομμύρια βαρέλια. Ισοδυναμούν δηλαδή με μια Αλάσκα.
Υπάρχει λοιπόν νοτιοανατολικά της Κρήτης μια… Αλάσκα, η οποία μπορεί να φέρει αναλογία 20%, στην Ελληνική Κυβέρνηση και 80% να πάρουν οι επιχειρήσεις που θα κάνουν την εκμετάλλευση. Θα αφήσει δηλαδή ένα κέρδος της τάξης των 170 δισ. ευρώ.
Εκτός βεβαίως και από τις δουλειές που θα δημιουργηθούν στην Κρήτη, θα δουλέψουν επίσης όλα τα Ναυπηγεία, Σκαραμαγκά, τα Νεόρεια της Σύρου, θα δώσουμε δουλειά επίσης στους χημικούς μηχανικούς, θα αναπτυχθεί όλη η χημική βιομηχανία. Γιατί το φυσικό αέριο είναι η πρώτη ύλη που κάνουμε λιπάσματα, φάρμακα και βεβαίως όλες οι εταιρείες δίνουν και ένα ποσοστό στα Ανώτατα Ιδρύματα, όπως π.χ. έδωσε τώρα η BP στη Λιβύη στο Πολυτεχνείο Τρίπολης, 50 εκατομμύρια. Καταλαβαίνετε ότι αυτά τα χρήματα που έρχονται είναι τεράστια. Και θα δημιουργηθεί μια ανακούφιση.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Με τα νέα στοιχεία λοιπόν έχουμε ακόμα πιο θετικά νέα σε σχέση με τα αποθέματα.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: «Ναι την προηγούμενη φορά που μίλησα στον κ. Χαρδαβέλλα, τόσο εγώ όσο και ο συνάδελφός μου, ο κ. Κωνοφάγος, μιλούσαμε για 300 δισεκατομμύρια. Τώρα μιλάμε για 3 τρισεκατομμύρια. Μιλάμε για χίλιες φορές παραπάνω μόνο το ένα κοίτασμα, όχι κάτω από τη Μεσσαρά, όχι το κοίτασμα της Λιβύης. Πιθανό να είναι 6 τρις. Και θα σας δώσω ένα μέτρο να καταλάβετε. Αυτή τη στιγμή η Αλγερία έχει 4 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου. Εμείς πιθανόν να έχουμε 6. Δηλαδή είμαστε περισσότερο από την Αλγερία. Και βεβαίως υπάρχουν και επιπτώσεις. Αυτό το φυσικό αέριο για εμάς είναι πλεόνασμα. Αυτό το φυσικό αέριο θα φύγει κατευθείαν προς την Ευρώπη. Άρα θα έχουμε τεράστια αποθέματα και επ΄ ωφελεία της Ευρώπης.
Δηλαδή αλλάζει όλο το σκηνικό πλέον αυτή τη στιγμή. Όχι μόνο το οικονομικό, αλλά και το γεωπολιτικό. Εάν προσθέσουμε και τα αποθέματα της Κύπρου αλλάζει όλη η κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Και βάζω μέσα την Αίγυπτο και το Ισραήλ αυτή τη στιγμή. Το Ισραήλ από ότι μαθαίνω και πιθανόν ο κ. Κωνοφάγος να έχει περισσότερα στοιχεία, πρότεινε στον Πρωθυπουργό το δικό μας, να κατασκευάσουν αγωγό αερίου που να παίρνει το φυσικό αέριο του Ισραήλ και να το διοχετεύει στην Ευρώπη».

Πλησιάζει η μέρα των δημοτικών εκλογών και οι διάφοροι συνδυασμοί έχουν κατατεθεί. Τα ίδια νούμερα που ζητούσαν τη ψήφο μας στις περασμένες εκλογές και οι νέες "μασκότ" τους για άλλη μια φορά με τα παχιά τους λόγια περιμένουν πως και πως να φάνε με χρυσά κουτάλια όλα αυτά που εμείς με μόχθο αποκτήσαμε.
Ανάξιοι πολιτικοί στο νησί μας, άνθρωποι που δήθεν ήταν σύμμαχοι στον δύσκολο αγώνα τις αγροτιάς και όταν αυτοί ανέβαιναν να διαμαρτυρηθούν για το μπάχαλο που έκανε η κυβέρνηση τους έλεγαν να γυρίσουν πίσω, πολιτικοί που είναι πρώτοι στις λαμογιές με τα παράνομα μαγαζιά τους και πορεύονται με δήθεν διαφάνειες και λοιπά παραμυθια του ανέμου και της Χαλιμάς.
Ο δήμος μας είναι χρεωμένος σε σημείο που τα παιδιά μας θα πληρώνουν τα λάθη του κάθε ανθρωπάκου που αιώνιος θα περιμένει δυο δραχμές και θα τους ψηφίζει. Πρόσφατα οι κάτοικοι τις αλικαρνασσού διαμαρτυρήθηκαν για τον καλλικράτη καθώς θα ένωνε τον δήμο τους με τον δικό μας, και είχαν δίκιο! Αυτοί δε χρωστάνε πουθενά, οι πολιτικοί του τόπου μας τα έκαναν μπάχαλο, γιατί να την πληρώσουν και αυτοί; Ένα μικρό παράδειγμα για να καταλάβουν μερικοί μερικοί σε τη κατάσταση βρισκόμαστε.
Πως να εμπιστευτείς πολιτικούς που από το 2004 δεν εκπλήρωσαν τη κατασκευή της αερογέφυρας που θα εξυπηρετούσε το Πε.Πα.Γ.Ν.Η  κάνοντας μας ρεζίλι στην ΕΕ με της προσφυγές για τα λεφτά που πήραν ως επιδότηση Πως να εμπιστευτείς αυτούς τους πολιτικούς που αλλα έλεγαν και αλλα έκαναν;Αυτούς που για το ρουχισμό κάθε δημοτικού αστυνομικού πληρώνουν από το ταμείο του δήμου, 3.961 (!) ευρώ, για δυο χρονια! Όταν κάθε μέρα ανοίγω τις τοπικές εφημερίδες και βλέπω τροχαία δυστυχήματα από λακκούβες-βάλτους  σε εθνικούς δρόμους (!) και αλλοδαπούς να συλλαμβάνονται για διακίνηση δεκάδων κιλών ναρκωτικών καθημερινά! E ΟΧΙ!
Τέλος στα καραγκιοζιλίκια στον τόπο μας.
Ψήφο σε κανένα λαμόγιο, αυτός ο τόπος μας ανήκει, νταβατζιλίκια στο σπίτι σας πολιτικάνδες.
Η Χρυσή Αυγή Ηρακλειου Κρήτης δεν στηρίζει κανέναν υποψήφιο, καμιας απόχρωσης που θεωρεί τον εαυτό του ικανό και εμάς ηλίθιους για να κάνει τα καπετανιλίκια του (όπως λέμε και εμείς εδώ) στον τόπο μας.
Κάτω τα χερια σας από το τόπο μας, κάτω τα χερια σας από τα παιδιά μας. Αποχη από τις κάλπες στη πόλη μας!