Μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση

Μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση: Μετά και την 2η επίθεση στην εβραϊκή συναγωγή των Χανίων οι γνωστοί κύκλοι προσπαθούν να συνδέσουν τα τελευταία γεγονότα στην πόλη μας (επιθέσεις σε λαθρομετανάστες, στην συναγωγή και στο στέκι μεταναστών) μεταξύ τους, ότι οι δράστες είναι ίδιοι, φυσικά… ακροδεξιοί και φυσικά… χρυσαυγίτες! Παραβλέποντας ότι στις επιθέσεις στην συναγωγή παραδείγματος χάριν, μπορεί να ευθύνονται ακόμη και παλαιστίνιοι που ζουν στα Χανιά, ή ομάδες δήθεν «εθνικιστών» που δεν έχουν καμία σχέση με την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και τις ιδέες που εμείς πρεσβεύουμε! Αρμόδιοι για την διαλεύκανση της υπόθεσης είναι αποκλειστικά η αστυνομία και ο εισαγγελέας τους οποίους καλούμε κι εμείς να βρουν τους ενόχους για να σταματήσουν επιτέλους κάποιοι να βλέπουν παντού χρυσαυγίτες και να προσπαθούν να συνδέσουν την νόμιμη πολιτική δράση ενός νόμιμου πολιτικού κόμματος όπως είναι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, με παραβατικές πράξεις. Επαναλαμβάνουμε για τελευταία φορά. Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ και η ΟΕΧ ασκεί νόμιμη πολιτική-ενημερωτική δράση και δεν έχει καμία σχέση με καμία παραβατική πράξη. Αν κάποιοι βλέπουν όνειρα καλό τους ύπνο…

Σύμφωνα με την μαρτυρία, που μας δίνει ο ίδιος ο Αυτοκράτωρ της Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος στο έργο του «ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΙΔΙΟΝ ΥΙΟΝ ΡΩΜΑΝΟΝ». οι τελευταίοι των «Ελλήνων» στο θρήσκευμα ήσαν οι Μανιάτες. Το έργο αυτό που πρέπει να γράφτηκε γύρω στο 950μ.Χ. χαρακτηριστικά αναφέρει: «Ιστέον, ότι οι του κάστρου Μαϊνης οικήτορες ουκ εισίν από της γενεάς των προρρηθέντων Σκλάβων, αλλ’ εκ των παλαιοτέρων Ρωμαίων, οι και μέχρι του νυν παρά των εντοπίων Έλληνες προσαγορεύονται δια το εν τοις προπαλαιοίς χρόνοις ειδωλολάτρας είναι και προσκυνητάς των ειδώλων κατά τους παλαιούς Έλληνας, οίτινες επί της βασιλείας του αοιδίμου Βασιλείου βαπτισθέντες Χριστιανοί γεγόνασιν».
Απ’ ό,τι μας λέει, λοιπόν, ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος οι Μανιάτες έγιναν Χριστιανοί επί των ημερών του Βασιλείου του Α’(875μ.Χ). Όμως, πρόκειται μάλλον περί… ευχολογίου αυτό που γράφει και τουλάχιστον ιστορικά αποδεικνύεται ότι εκατό χρόνια μετά υπήρχαν ακόμα εθνικοί, αφού ο Όσιος Νίκων ο Μετανοείτε έδρασε στην περιοχή πολύ αργότερα. Ήταν αυτός που επί των ημερών του έγινε μία ακόμη προσπάθεια να γίνουν Χριστιανοί οι Μανιάτες και εξορίστηκαν οι εβραίοι από την μεσαιωνική Λακεδαιμονία.
Τετρακόσια ολόκληρα χρόνια μετά μαθαίνουμε ότι ο Αυτοκράτωρ Μανουήλ ο Παλαιολόγος έκανε ολόκληρη εκστρατεία στα 1408 στη Μάνη για να ξεριζώσει την αρχαία λατρεία και τα έθιμα των Μανιατών. Αναφέρεται μάλιστα ότι μέχρι εκείνη την εποχή οι Μανιάτες διατηρούσαν το έθιμο του μασχαλισμού. Ένα πανάρχαιο έθιμο που χάνεται στο βάθος του χρόνου και που το αναφέρει ο Αισχύλος στην τραγωδία του, «Χοηφόροι», καθώς και ο Σοφοκλής στην τραγωδία του, «Ηλέκτρα». Ένα πανάρχαιο έθιμο που είχε επιβιώσει στην Μάνη για περισσότερα από 2.000 χρόνια!

Μια λέξη, που μόνο οι Μανιάτες γνωρίζουν είναι η λέξη «καφός» ή «καβούτσος», που σημαίνει «αδελφός» και αντίστοιχα «καφή», που σημαίνει «αδελφή». Η λέξη δεν μοιάζει να έχει προέλευση Ελληνική και ο γράφων είχε αυτήν την αντίληψη μέχρι πριν λίγα χρόνια, πίστευε ότι πρόκειται δηλαδή για κάποια ξένη λέξη, που έχει μπει στο λεξιλόγιο των Μανιατών. Μέχρι που διάβασε ένα βιβλίο για την γραμμική Β’ και το έργο του περίφημου Βέντρις, που απέδειξε ότι είναι γλώσσα Ελληνική. Στην εποχή, λοιπόν, της γραμμικής Β’ (που δεν είχε φωνήεντα), σύμφωνα με την αποκρυπτογράφηση του Βέντρις η λέξις «αδελφός» παριστάνετο με τα γράμματα «Κ-W», που με την προσθήκη φωνηέντων δεν είναι τίποτε άλλο από την λέξη «καφός»!
Ακόμη, λέξεις Ομηρικές και μία προφορά της Ελληνικής εντελώς αρχαϊκή υπάρχει στην διάλεκτο της Μάνης. Την καρδιά οι Μανιάτες την λένε «καρδία», τα παιδιά «παιδία». Δεν λένε παίζουν, αλλά παίζουσι. Υπάρχει αυτούσια η προστακτική στον αρχαίο της τύπο, χρησιμοποιούνται οι λέξεις «τίγαρες», «μήγαρες», «άρμακες», χρησιμοποιείται ακόμη και προφέρεται σε πολλές λέξεις η δασεία σαν «γιοτ» (j). Παράδειγμα η λέξη Ιερός Λιμήν, που οι ντόπιοι το προφέρουν Γιέρο-λιμένας, προφέροντας την δασεία του ιερός σαν γιοτ, ενώ το νεοελληνικό κράτος έχει βάλει πινακίδες «καθαρευουσιάνικες», που γράφουν «Γερολιμήν», μετατρέποντας την λέξη Ιερός στην λέξη γέρος, μη μπορώντας να κατανοήσουν τα αρχαία ακούσματα της Μάνης!
Ιστορίες για «φουσάτα», δηλαδή φαντάσματα, για την ψυχή που περιπλανιέται στα μέρη που αγάπησε 40 μέρες πριν και 40 μέρες μετά τον θάνατο! Παραδόσεις για βρυκόλακες, που φτάνουν στα χρόνια των αρχών του 20ου αιώνος και για νεράιδες, που χορεύουν και τραγουδούν στα ξέφωτα είναι παρούσες όχι μόνον στα παραμύθια των γιαγιάδων της Μάνης, αλλά και σε μαρτυρίες συγκεκριμένων προσώπων.
Στο νοτιότερο σημείο της Μάνης, βρίσκεται το ακρωτήριο Ταίναρον, που οι ντόπιοι αποκαλούν Κάβο Ματαπά και κάποιοι έσπευσαν να πουν επίσης ότι είναι καινούργια, μη Ελληνική, λέξη. Κι όμως, είναι περισσότερο αρχαία από τη λέξη Ταίναρο. Εκεί σε μικρή απόσταση από το ακρωτήριο Ταίναρο υπάρχουν τα απομεινάρια του Ναού του Ποσειδώνος, το Νεκρομαντείο και μία από τις θρυλούμενες εισόδους προς τον Άδη, προς τον κάτω κόσμο, προς το βασίλειο των ψυχών. Εκεί βρισκότανε ο φοβερός Κέρβερος, που νίκησε ο Ηρακλής. Απόλυτα σχετική με την λατρεία του Άδη, μια λατρεία σκοτεινή και μυστηριακή, είναι η αρχαία επιβίωση ότι για να σώσει κανείς την ζωή αγαπημένου του προσώπου, που βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο, πρέπει να θυσιάσει, κάνοντας «αντιψύχι», ένα μαύρο ζώο. Μια παράδοση, που λίγοι γνωρίζουν στην Μάνη και που πολεμήθηκε σκληρά από την Εκκλησία. Η τελετή αυτή δεν είναι τίποτε άλλο από μία θυσία εξευμενισμού προς τον θεό Άδη, που σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία έπρεπε να είναι πάντοτε η θυσία ενός μαύρου ζώου! Από την Εκκλησία επίσης πολεμήθηκαν και ακόμη και σήμερα θεωρούνται «ειδωλολατρικά» τα μοιρολόγια, γι’ αυτό και οι παπάδες ποτέ δεν επιτρέπουν να μοιρολογιέται ο νεκρός μέσα στην Εκκλησία.
Όποιος θέλει να βιώσει τι υπήρξε πραγματικά στο βάθος και στην ουσία του το πνεύμα της τραγωδίας, πρέπει να ζήσει ένα μανιάτικο «κλάμα». Αν και σήμερα είναι πολύ αμφίβολο ότι είναι δυνατόν να επιτύχει κανείς μια τέτοια εμπειρία. Γιατί ο αδίστακτος χρόνος, η μετανάστευση, η ερήμωση της Μάνης έχει πλήξει καίρια έθιμα, που επέζησαν για χιλιάδες χρόνια και σήμερα κανείς βλέπει όλο και περισσότερο να χάνονται.
Γύρω από το νεκρό σώμα του αγαπημένου προσώπου συγκεντρώνονται οι γυναίκες και ίδια απαράλλακτα με τον χορό της αρχαίας τραγωδίας και τις νεκρικές τελετές της Ομηρικής εποχής η κορυφαία μοιρολογιέται τον νεκρό και οι υπόλοιπες κρατούν με το κλάμα τους τον ρυθμό. Σε παλαιότερα χρόνια μοιρολογιόντουσαν και οι άντρες, όπως ακριβώς στην Ιλιάδα μοιρολογιέται ο Αχιλλέας τον αγαπημένο του φίλο Πάτροκλο, αλλά αυτό το έθιμο έχει χαθεί εδώ και τουλάχιστον εκατό χρόνια. Συνταρακτικές είναι οι σκηνές όταν πλησιάζουν στην πόρτα του λυπημένου σπιτιού οι συγγενείς. Όσοι είναι από δεύτερη και τρίτη γενιά απόγονοι κραυγάζουν σπαρακτικά «αφέντη», ενώ οι αδελφοί και οι εξάδελφοι αποκαλούν τον νεκρό, «αδέρφι». Στην έξω Μάνη για τα μοιρολόγια, που αποτελούν γνήσια διαμάντια του δημοτικού λυρικού μας λόγου χρησιμοποιούν στίχο δεκαπεντασύλλαβο, ενώ στην μέσα Μάνη χρησιμοποιούν τον πλέον αρχαϊκό οκτασύλλαβο!
Όσοι έχουν διαβάσει Όμηρο και γνωρίζουν τη ραψωδία εκείνη της Οδύσσειας, όπου ο βασιλεύς της Ιθάκης κάνει θυσία για να πάει το αίμα των σφαχτών στον κάτω κόσμο και να πιουν οι σκοτωμένοι συμπολεμιστές του, που άθλιοι και λεροί βρίσκονται στον κάτω κόσμο, αλλά και ο Μάντης Κάλχας για να του προφητεύση το μέλλον και να μπορέσει να μάθει το τέλος του ταξιδιού του, αξίζει να διαβάσουν τα παρακάτω λόγια από ένα μανιάτικο μοιρολόι, που δείχνει ακριβώς την επιβίωση της αρχαίας ψυχής μετά από τρεις χιλιάδες ολόκληρα χρόνια. Την ώρα ακριβώς την δραματική, που το φέρετρο βγαίνει από την πατρική οικεία, η κορυφαία του «τραγικού χορού» λεει τα παρακάτω λόγια:
«-Κατά μεριά να κάτσωμεν εμείς οι λυπημένοι
να μαζωχτούν τα δάκρυα μας να γίνουνε ποτάμι,
να κάνουνε νεροσυρμή, να παν στον Κάτου Κόσμο,
για να νιφτούν οι άνιφτοι, να πιουν κι οι διψασμένοι,
να πλύνουν κι οι βεργόλιγνες τα σκουρομάντηλά τους,
να ρίξουν κι οι γραμματικοί νερό ‘ς τα καλαμάρια
να πλύνουν και τα ρούχα τους οι ματωκυλισμένοι».
Ατέλειωτα τα μανιάτικα μοιρολόγια και ατέλειωτα όσα θα μπορούσαν να ειπωθούν γι’ αυτά. Όσοι έχουν ζήσει την ατμόσφαιρα και το πάθος από ένα «μανιάτικο κλάμα», πραγματικά τους φαίνονται αστεία αυτά που εμφανίζονται σε διάφορες παραστάσεις σαν… αρχαίες τραγωδίες. Είναι σαν να έχεις γνωρίσει το φως του ήλιου και να αντικρύζεις ύστερα έναν λαμπτήρα ηλεκτρικό. Είχα την τύχη και την δυστυχία σε χρόνια παιδικά να ζήσω και να βιώσω από κοντά μανιάτικα μοιρολόγια. Αυτό που μου μένει είναι ένα ανεξήγητο βουητό, που έμενε στα αφτιά μου για ημέρες ολόκληρες μετά τα μοιρολόγια. Μια αίσθηση ενός αποτυπώματος ψυχής, που σήμερα πια δεν μπορώ να νοιώσω. Ίσως να χάθηκε η αυθεντικότητα, ίσως η παιδική ψυχή να είναι περισσότερο δεκτική στα αρχαία ακούσματα. Δεν γνωρίζω. Αυτό όμως το βουητό, σαν ψίθυρος υπερκόσμιος της Φυλετικής Ψυχής του Λαού μας, της Αιώνιας Φυλετικής Ψυχής της Ελλάδος θα με ακολουθεί πάντοτε.

Σε αυτή την ερώτηση θα προσπαθήσω να σας απαντήσω σήμερα.Άραγε κουμάντο κάνουν οι Αμερικάνοι στη ζωή μας ή είναι κάποιοι άλλοι που έχουν βάλει σκοπό να μας καταστρέψουν;

1)Ο Εβραιομάσωνος Γεώργιος Ραλλής κατέστρεψε την Ελληνική γλώσσα..Σε μια νύκτα μετέτρεψαν το πολυτονικό σύστημα σε μονοτονικό με αποτέλεσμα να υπάρχουν αγράμματοι μαθητές...

2)Έβαλαν τον Τίτο να μετονομάσει τα Σκόπια από Vardarska se Μακεδονία.Ύστερα μας έβαλαν τον Matthew Nimitz να μας λύσει το Μακεδονικό.Τον ποιον;;;;;Τον Ματθαίο τον Εβραίο!!!!

3)Στις 26 Σεπτεμβρίου 1687 κατέστρεψαν με τον Εβραίο στρατηγό Μοροζίνη Κόνικγσμαρκ,τον Παρθενώνα,βομβαρδίζοντάς τον με το πυροβολικό τους!!!Φυσικά άφησαν να εννοηθεί ότι έγινε από ατύχημα.Μάλιστα αποκάλουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα,Ελγίνεια....

4)Άλωσις Κωνσταντινουπόλεως(Η πύλη βρισκόταν κοντά στην εβραική συνοικία του Πέραν...Η απόδειξη έρχεται από τα χείλη του μαρμαρωμένου βασιλία:Μας πρόδωσαν οι άνθρωποι του Πέραν

5)Ο Κ.Καραμανλής με την ψήφιση του 182 προεδρικού διατάγματος στις 22-3-1978 ,απέκτησε το Κ.Ι.Σ(Κεντικό Ισραηλίτικο Συμβούλιο)δικαιώματα που μόνο το κράτος μπορεί να έχει!!!Μπορούσε να εισπράττει φόρους από τους Εβραίους που έμεναν στην Ελλάδα,ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ!!!

6)Προσπάθησαν να πείσουν μέσω του Ιωσήφ Φαλμεραύερ ότι σήμερα δεν υπάρχουν σήμερα απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων...Όμως απέτυχαν και έθεσαν την συκοφαντία περί ομοφυλοφιλίας των αρχαίων Ελλήνων..

7)Αφαίρεσαν το θρήσκευμα από τις ταυτότητες..

8)Ελέγχουν τα κρατικά κανάλια...

9)Ακόμα και ο Φοίβος και η Αθηνά(Ολυμπιακοί Αγώνες 2004) είναι ομοιώματα με εβραικές κούκλες κάθως έχουν 4 δάκτυλα άντι των 5 σε κάθε χέρι!!!

10)Έχουμε και τον Εβραίο τον Σημίτη(Άαρων Άβουρι) που δήθεν έκλεισε ωφέλιμες συμφωνίες για την χώρα μας,ενώ μας έκλεισε μέσα!!!Για τα Ίμια και τον Οτσαλάν δεν μιλάω........Αυτός είναι ο Σημίτης....

11)Σε προεκλογική εκστρατεία στο Ισραήλ,οι πολίτες δεν σταματούσαν να επαναλαμβάνουν....:ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ.ΕΧΘΡΟΙ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΟΙ.ΒΑΣΙΚΟΣ ΜΑΣ ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ!!!!!
πηγή

Φόρος τιμής σε ένα άνώνυμο ήρωα που οι Τούρκοι, τεθωρακισμένοι και πεζικάριοι, γνώρισαν τον θάνατο από τα χέρια του.

Η προδοσία της Κύπρου βρίσκεται σε εξέλιξη, ο Αττίλας προχωράει και η 36η Μ.Κ. βρίσκεται στην Μεγαλόνησο να υπερασπιστεί τα πάτρια εδάφη. Ανάμεσα σ' αυτούς ένας απόγονος των Μινωιτών τοξοτών,του Δασκαλογιάννη,του Γιαμπουδάκη, ο καταγόμενος από το χωριό Ασή Γωνιά στα σύνορα Ρεθύμνου - Χανίων καταδρομέας Μανώλης Μπικάκης.

Ηρωική μορφή των μαχών ανάμεσα σε όλες τις άλλες των Ελλήνων πολεμιστών της Α΄Μοίρας της ΕΛΔΥΚ και των Κυπρίων καταδρομέων, που συμμετείχαν σε αυτές, ανεδείχθη ο καταδρομέας Μανώλης Μπικάκης.

Η μοίρα χωρίζεται σε ζευγάρια έχοντας βαρύ οπλισμό ,μερικά οπλοπολυβόλα και ΠΑΟ. Ο Μπικάκης μαζί με τον έτερο κρητικό Μπιχανάκη καλούνται να υπερασπιστούν την περιοχή αριστερά της αντιπροσωπίας της "Ford" ,γνωστό ως ανώνυμο λόφο.

Οι Τούρκοι προωθούνται στα προάστια της Λευκωσίας .

Ο Μπιχανάκης μεταφέρει και εναποθέτει 8 βλήματα ΠΑΟ και ο Μπικάκης με το ΠΑΟ του παρατηρεί τον χώρο και το πεδίο βολής που του έδινε.Υπό συνεχή βροχή από όλμους των 4,2 χιλιοστών των Τουρκων, ο Μπικάκης μετακινείται προς άλλο σημείο, πιστεύοντας ότι ο Μπιχανάκης τον είχε αντιληφθεί, όμως εκείνος απορροφημένος από την μεταφορά των βλημάτων δεν είδε την μετακίνηση του Μπικάκη και αμέσως άρχισε να τον καλεί χωρίς να λαμβάνει απάντηση. Γύρισε πίσω και ανάφερε την απώλεια του συντρόφου του.

Όμως ο Μανώλης Μπικάκης ζει και με την σειρά του ψάχνει τον σύντροφο του ,νομίζοντας ότι σκοτώθηκε. Δεν παίρνει απάντηση αφού το μόνο που ακούει είναι οι εκρήξεις από τους όλμους των Toύρκων.

Παρόλο που γνωρίζει ότι είναι μόνος, δεν λιποψυχεί αλλά μένει στη θέση του, ακολουθώντας τις εντολές που είχε.

Μία ανεπανάληπτη και ανορθόδοξη αναμέτρηση ανάμεσα στον ΑΝΘΡΩΠΟ και στα tanks.

Τοποθετεί το βλήμα, φέρνει το ΠΑΟ στον ωμό του και το μάτι του στην διόπτρα.

Έρχονται 6 άρματα Μ-48-Α2 και πίσω τους ένα Τουρκικό τάγμα πεζικού. Στα 300 μέτρα εγκλωβίζει το 1ο άρμα και στα 270 μέτρα το κάνει παλιοσίδερα, αναγκάζοντας τα δυο άτομα του πληρώματος να το εγκαταλείψουν.

Αλλάζει θέση, εγκλωβίζει το 2ο άρμα και το τυλίγει στις φλόγες χωρίς να γλιτώσει κανείς. Στα 200 μέτρα καταστρέφει και το 3ο άρμα, ενώ οι Τούρκοι τον ψάχνουν σαν τρελοί. Αλλάζει θέση και καταστρέφει και το 4ο, μην αφήνοντας κανένα ζωντανό.

Τα δυο εναπομείναντα άρματα φοβούνται και κρύβονται, όμως το 5ο κάνει το λάθος και εμφανίζεται δίνοντας την ευκαιρία στο Μπικάκη να το στείλει από εκεί που ήρθε.

Το 6ο και τελευταίο οπισθοχωρεί,700 μέτρα μακριά από τον Μπικάκη, ελπίζοντας ότι θα γλιτώσει .Ο Μπικάκης το καταστρέφει και αυτό. Τα πληρώματά τους, που μέρες πριν έκαιγαν άμαχους, γυναίκες, ιερείς και παιδιά, κάηκαν σε λίγα λεπτά από τον μοναχικό Κρητικό εκδικητή. Θαρρείς κι ήταν ένα μακάβριο παιγνίδι θανάτου, που από Θεία θέληση έπρεπε να το κερδίσει ο Ανθρωπος.

Οι πεζικάριοι βλέποντας το θάνατο μπροστά τους τρέχουν να καλυφθούν στη σχολή Γρηγορίου. Τα δυο εναπομείναντα βλήματα του Μπικάκη ρίχνονται στο ισόγειο και στον δεύτερο όροφο του κτιρίου. Ποσά πτώματα μέτρησαν οι Τουρκοι στο κτίριο δεν μαθεύτηκε ποτέ...

Παρέμεινε τέσσερις μέρες χωρίς τροφή, πολεμώντας με ένα πολυβόλο που βρήκε πεταμένο στον διπλανό λόφο, και έχοντας δίπλα του τη φωτογραφία της Ελένης που τον περίμενε στη Κρήτη.

Ο Καταδρομέας Μανώλης Μπικάκης (όπως και κανένας άλλος Αξιωματικός ή οπλίτης από όσους έλαβαν μέρος στην άνιση τούτη μάχη) δεν έλαβε ποτέ κάποια ηθική αμοιβή ή έπαινο. Η πρόταση του Διοικητού του, για άμεση απονομή του χρυσού Αριστείου Ανδρείας, έμεινε για πάντα στα συρτάρια των "ΗΓΕΤΩΝ".

Από ένοχη σιωπή; Από ντροπή; Από προκατάληψη; Κανένας ποτέ δεν έμαθε.

Όταν απολύθηκε από το Στρατό, εργάστηκε σαν οικοδόμος. Έκανε οικογένεια και παιδιά. Άφησε την τελευταία του πνοή σε τροχαίο ατύχημα το 1994, στην εθνική οδό Αθηνών Πατρών, φεύγοντας από τη ζωή -όπως κι άλλοι μαχητές καταδρομείς, Ελδυκάριοι και κυβερνήτες των Νοράτλας- με την πίκρα της μη αναγνώρισης.

Τιμήθηκε μετά θάνατον από την Λέσχη Καταδρομέων Ημαθίας.

Κανένας Δάσκαλος ή ιστορικός δεν μίλησε ποτέ στους μαθητές του γι αυτόν. Κανένας ποιητής δεν αφιέρωσε λίγη απ τη σοφία του για κάποιες αράδες από λέξεις. Έστω για ένα τραγούδι. Σε ολάκερη την Ελλάδα, μήτε στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Κρήτη, δεν υπήρξε ποτέ κάποιος δρόμος που να χωρέσει το όνομά του.

Ίσως αν τον λέγανε Κεμάλ...

Μέσα σε αυτόν τον καινούργιο κόσμο, που έρχεται, η Ελλάς με την άρχουσα τάξη που δυστυχώς διαθέτει δεν ήταν δυνατόν παρά να αποτελεί μία μικρογραφία της όλης εξελίξεως. Μεγιστάνες του πλούτου κρατούν στα χέρια τους τις πολιτικές εξελίξεις, την οικονομία της χώρας και τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, ενώ κάποιοι πολιτικοί, δήθεν ανεξάρτητοι, με υποκρισία καταγγέλλουν τα περίφημα διαπλεκόμενα των οποίων γνήσια τέκνα είναι.




Επιπλέον, τα προβλήματα της Ελλάδος είναι κάτι περισσότερο από δραματικά. Τουρκική απειλή, οικονομία δευτερογενής σε μαρασμό, για πρωτογενή ούτε λόγος, λαθρομετανάστες, εγκληματικότης, διάλυση της παιδείας, χρηματισμός στην υγεία και άλλα πολλά. Όλα δείχνουν πως ο άνθρωπος με την έννοια του «άνω θρώσκω» ή θα επαναστατήσει ή θα σαπίσει μέσα στην εφιαλτική πραγματικότητα των ημερών που έρχονται.

«Αιών παίς εστι παίζων, πεσσεύων, παιδός η βασιληίη».



ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ



«Μη σας νοιάζει πόσο αιματηρή θα είναι η τελευταία σύγκρουση! Μη σας νοιάζει ότι οι παλαιοί θησαυροί ίσως εκλείψουν για πάντα στην εξαγορασμένη μεγάλη πυρκαγιά! Όσο νωρίτερα αυτό συμβεί, τόσο το καλύτερο. Περιμένουμε αυτό να συμβεί, βέβαιοι για τον θεϊκά καθιερωμένο κυκλικό νόμο, που κυβερνάει όλες τις εκδηλώσεις της ύπαρξης στο χρόνο. Περιμένουμε γι’ αυτό και για τον μεταγενέστερο θρίαμβο της αλήθειας που διώκεται σήμερα: για τον θρίαμβο κάτω από οποιοδήποτε όνομα, της μοναδικής πίστης στην αρμονία με τους αιώνιους νόμους της ύπαρξης, της μοναδικής νέας ιδέας, που δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ο ίδιος ο ήλιος! Ο θρίαμβος όλων αυτών των ανθρώπων, οι οποίοι μέσα στους αιώνες, αλλά και σήμερα, ποτέ δεν έχασαν το όραμα της αιώνιας τάξης, που θεσπίζεται από τον ήλιο, και αυτών που έχουν πολεμήσει με αγνό πνεύμα να μεταδώσουν αυτό το όραμα και σε άλλους. Περιμένουμε την ένδοξη νίκη, αυτή τη φορά, σε ολόκληρο τον κόσμο, όπως και κάθε φορά σε κάθε Χρυσή Εποχή της αιώνιας τάξεως του κόσμου».



Savitri Devi – Μαξιμιανή Πόρτας

Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2010, 15:56 Μια νεαρή γυναίκα ηλικίας 20 με 25 χρόνων εντοπίστηκε σήμερα το πρωί νεκρή και γυμνή σε μια παιδική χαρά επί της οδού Ιππολύτου στην περιοχή της Γκράβας στα όρια του Δήμου Γαλατσίου με τα Άνω Πατήσια.Το σώμα της ήταν καλυμμένο με ένα κασκώλ και τα ρούχα της βρέθηκαν πεταμένα τριγύρω. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή που εξέτασε το πτώμα, φέρει τραύμα στο κεφάλι προφανώς από πέτρα. Η ώρα του θανάτου προσδιορίζεται πριν από περίπου 12 ώρες. Κανένα άλλο στοιχείο δεν έχει γίνει γνωστό μέχρι αυτή την ώρα. Την έρευνα διενεργεί η Ασφάλεια Αττικής.



Η περιοχή είναι πυκνοκατοικημένη απο μετανάστες αλβανικής καταγωγής.
 
Ποδαρικό με το δεξί και πάλι οι μετανάστες...